Weryfikacja CBAM 2026: jak przebiega i jak znaleźć akredytowanego weryfikatora

Weryfikacja CBAM dotyczy tylko emisji rzeczywistych.

Na tej stronie
Trzy pasy: operator spoza UE sporządza raport o emisjach; niezależny weryfikator akredytowany w UE odwiedza obiekt i wydaje sprawozdanie z weryfikacji; importer w UE składa deklarację CBAM. Wartości domyślne nie wymagają weryfikatora.

Weryfikacja w ramach CBAM (mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2) to kontrola, w której akredytowany weryfikator potwierdza, że dane o emisjach rzeczywistych instalacji produkcyjnej są wolne od istotnych nieprawidłowości.

Jest wymagana tylko wtedy, gdy deklaracja CBAM opiera się na emisjach rzeczywistych zamiast na wartościach domyślnych (art. 8 ust. 1). Pierwsza weryfikacja wymaga fizycznej wizyty w obiekcie. Na dzień 12 listopada 2026 r. udokumentowano siedem akredytowanych jednostek weryfikujących; żadna nie została akredytowana przez Polskie Centrum Akredytacji (PCA).

Weryfikacja poprzedza roczną deklarację CBAM, którą składa upoważniony zgłaszający CBAM. Według szacunków rynkowych praca weryfikatora kosztuje od 5 000 do 50 000 euro za instalację produkcyjną, zależnie od jej złożoności.

Kontrola obejmuje cztery obszary: kompletność danych, poprawność współczynników emisji, metodę obliczeń i systemy zarządzania danymi. Dla polskich importerów stali, cementu, aluminium, nawozów, energii elektrycznej i wodoru znalezienie weryfikatora przed terminem 30 września 2027 r. jest dziś najpilniejszym zadaniem operacyjnym.

Mechanizm CBAM wymaga, aby emisje wbudowane deklarowane na podstawie emisji rzeczywistych były weryfikowane na poziomie instalacji produkcyjnej (art. 8 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 z dnia 10 maja 2023 r. ustanawiającego mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2).

Ta strona opisuje etapy weryfikacji, wymogi akredytacji, koszty, sytuację w Polsce i niedobór weryfikatorów, przez który trzeba działać z wyprzedzeniem.

Szukają Państwo weryfikatora dla swoich dostawców? Wystarczy opisać zlecenie w formularzu zapytania o weryfikatora CBAM: cbamguide.com przekaże je jednemu, dwóm lub trzem pasującym usługodawcom, którzy skontaktują się z Państwem bezpośrednio.

Bezpłatnie dla Państwa. Jeżeli powierzą Państwo zlecenie usługodawcy, któremu przekazaliśmy zapytanie, usługodawca może zapłacić cbamguide.com prowizję za polecenie; nie decyduje ona o tym, kto jest wymieniony na tej stronie ani w jaki sposób.


Czym jest weryfikacja CBAM i kiedy jest obowiązkowa?

Weryfikacja CBAM jest obowiązkowa, gdy upoważniony zgłaszający CBAM wpisuje do rocznej deklaracji emisje rzeczywiste zamiast opublikowanych wartości domyślnych. Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2023/956, zmienionego rozporządzeniem (UE) 2025/2083 (tzw. Omnibus), dane o emisjach uzyskane od instalacji produkcyjnej spoza UE musi przed złożeniem deklaracji sprawdzić akredytowany weryfikator.

Importer, który stosuje wartości domyślne z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2025/2621, nie potrzebuje weryfikacji. Wartości domyślne odpowiadają średniej intensywności emisji dla kraju i rodzaju towaru, powiększonej o narzut (mark-up): 10% w 2026 r., 20% w 2027 r. i 30% od 2028 r.; dla nawozów 1% w każdym roku.

Zwolnienie z weryfikacji ma więc swoją cenę: narzut ma skłonić importerów do inwestowania w pomiar i weryfikację emisji rzeczywistych.

Pierwsza deklaracja CBAM obejmuje towary przywiezione w 2026 r. i trzeba ją złożyć do 30 września 2027 r. (art. 6 ust. 1). Rejestracja weryfikatorów w rejestrze CBAM ruszyła 1 września 2026 r. (art. 10a ust. 1, dodany rozporządzeniem (UE) 2025/2083).

Między otwarciem rejestracji a pierwszym terminem deklaracji mija zatem 13 miesięcy; w tym czasie tysiące instalacji spoza UE muszą przejść pierwszą fizyczną wizytę w obiekcie.


Co sprawdza weryfikator CBAM?

Weryfikacja CBAM obejmuje cztery obszary, a sprawozdanie z weryfikacji musi odnieść się do każdego z nich, zanim upoważniony zgłaszający CBAM użyje danych instalacji w deklaracji. Cztery obszary wymieniono poniżej.

  • Kompletność danych: potwierdzenie, że ujęto wszystkie źródła emisji w granicach systemu określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2025/2547. Żadnego źródła nie można pominąć bez udokumentowanego uzasadnienia.
  • Poprawność współczynników emisji: przegląd współczynników zastosowanych do każdego paliwa, materiału wsadowego i surowca procesowego, porównanych ze współczynnikami standardowymi z pkt G załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547 albo z analizami laboratoryjnymi instalacji.
  • Metoda obliczeń: ocena, czy instalacja prawidłowo zastosowała metody z załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547. Pkt B.2 dopuszcza metodykę opartą na obliczeniach (metoda standardowa, z odrębnymi wzorami dla emisji ze spalania i emisji procesowych, albo metoda bilansu masowego) oraz metodykę opartą na pomiarach ciągłych, obowiązkową dla N₂O. Dla cementu jednostką funkcjonalną są tony klinkieru zawartego w towarze, dla nawozów zawartość azotu albo jednostka uzupełniająca kodu CN (art. 4); załącznik III odpowiednio przelicza specyficzne emisje wbudowane.
  • Systemy zarządzania danymi: sprawdzenie, czy instalacja przestrzega planu monitorowania, czy przyrządy pomiarowe są wzorcowane i czy dokumentacja pozwala na kontrolę przez właściwy organ.

Weryfikacja nie gwarantuje braku jakiegokolwiek błędu. Standardem z rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2025/2551 i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2025/2546 jest wystarczająca pewność (reasonable assurance): weryfikator potwierdza, że w zadeklarowanych wartościach nie ma istotnej nieprawidłowości.

Za istotną uznaje się nieprawidłowość, która pojedynczo lub łącznie z innymi przekracza określony próg istotności w stosunku do łącznych zgłoszonych emisji wbudowanych.


Zanim weryfikator zacznie: przygotowanie danych o emisjach

Weryfikator sprawdza dane, które już istnieją, dlatego operator instalacji musi przygotować monitorowanie, obliczenia, raport na temat wielkości emisji i dokumenty źródłowe, zanim weryfikacja się rozpocznie. Tabela pokazuje, co musi istnieć i na jakiej podstawie prawnej.

Co musi istnieć Zawartość Podstawa prawna
Plan monitorowania i dokumentacja Granice systemu, ścieżki produkcyjne, źródła danych i przyrządy pomiarowe oraz dokumenty źródłowe: faktury za paliwa i materiały, ewidencja produkcji, analizy laboratoryjne, świadectwa wzorcowania Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2025/2547
Obliczenie emisji wbudowanych Emisje bezpośrednie (dla cementu, nawozów i aglomerowanej rudy żelaza, kod CN 2601 12 00, także emisje pośrednie) przypisane do każdego towaru, łącznie z prekursorami, metodami z rozporządzenia Załączniki II i III do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547
Raport operatora na temat wielkości emisji i jego podsumowanie Pełny raport operatora i raport podsumowujący z 16 punktami danych, w języku angielskim Załącznik IV i art. 10 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547

Przygotowanie tych danych to zadanie operatora; w praktyce zwykle wykonuje je firma doradcza albo oprogramowanie CBAM razem z personelem zakładu. Nie może tego zrobić weryfikator: zgodnie z zasadami niezależności z rozporządzenia delegowanego (UE) 2025/2551 weryfikator nie może weryfikować instalacji, której doradzał przy planie monitorowania lub raporcie na temat wielkości emisji.

Jeżeli dostawca nie ma niczego z tej listy, importer może poprosić o kontakt z doradcą CBAM albo porównać oprogramowanie CBAM. Weryfikatora można zaangażować równolegle, jak opisuje etap 1 poniżej.


Jak przebiega weryfikacja CBAM: 5 etapów

Weryfikacja CBAM składa się z pięciu etapów, od określenia zakresu instalacji do wydania sprawozdania z weryfikacji. Upoważniony zgłaszający CBAM, który chce zadeklarować zweryfikowane dane, musi zaplanować każdy etap z dużym wyprzedzeniem, bo liczba weryfikatorów jest dziś ograniczona. Pięć etapów opisano poniżej.

Etap 1: wybór i zawarcie umowy z weryfikatorem

Akredytowanego weryfikatora należy wybrać i zawrzeć z nim umowę, zanim zacznie się zbierać dane o emisjach.

Weryfikator musi mieć akredytację krajowej jednostki akredytującej państwa członkowskiego UE na podstawie rozporządzenia delegowanego (UE) 2025/2551, według normy EN ISO/IEC 17029:2019, oraz rejestrację w rejestrze CBAM, możliwą od 1 września 2026 r. Musi być niezależny od weryfikowanej instalacji i nie może mieć finansowego interesu w wyniku deklaracji.

Umowa z weryfikatorem przed zakończeniem zbierania danych nie jest przedwczesna. Weryfikator potrzebuje etapu wstępnego, aby określić granice systemu, zidentyfikować źródła emisji i potwierdzić, że plan monitorowania instalacji spełnia wymogi rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547. Zbieranie danych bez tego etapu często kończy się lukami, które wymagają kosztownych ponownych pomiarów.

Etap 2: zebranie danych o emisjach w instalacji produkcyjnej

Od instalacji spoza UE należy zebrać dane o specyficznych emisjach wbudowanych. Potrzebne są specyficzne bezpośrednie emisje wbudowane (w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla, t CO2e, na tonę towaru), specyficzne pośrednie emisje wbudowane dla cementu, nawozów i aglomerowanej rudy żelaza (kod CN 2601 12 00), klasyfikacja ścieżki produkcyjnej, odniesienie do planu monitorowania i dokumentacja pomiarów.

Operator, który raportuje emisje rzeczywiste, sporządza raport na temat wielkości emisji i jego podsumowanie (załącznik IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547) w języku angielskim. Ta obowiązkowa struktura zastępuje fakultatywny wzór komunikacji z okresu przejściowego, a podsumowanie zawiera 16 punktów danych potrzebnych upoważnionemu zgłaszającemu CBAM.

Instalacje, które raportowały w okresie przejściowym (od października 2023 r. do grudnia 2025 r.) według rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/1773, mają już punkt wyjścia dla planu monitorowania.

Etap 3: fizyczna wizyta w obiekcie (obowiązkowa w pierwszym okresie weryfikacji)

Weryfikator przeprowadza fizyczną wizytę w obiekcie instalacji spoza UE w pierwszym roku, w którym instalacja podlega weryfikacji (art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2546); dla większości instalacji jest to okres obejmujący przywóz z 2026 r.

Wirtualna wizyta w obiekcie jest w tym pierwszym roku możliwa tylko wtedy, gdy fizyczną uniemożliwiają poważne, nadzwyczajne i nieprzewidywalne okoliczności niezależne od operatora (art. 4).

Wizyta obejmuje obchód zakładu, obserwację procesów produkcyjnych, przegląd przyrządów pomiarowych i świadectw wzorcowania, pobranie próbek dokumentów oraz rozmowy z personelem technicznym operatora. Wizyty obejmują wiele krajów: importerzy, którzy sprowadzają towary z instalacji w Chinach, Indiach, Turcji, Rosji, Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Egipcie, potrzebują fizycznych wizyt w każdym z tych krajów.

European Accreditation (EA), europejskie stowarzyszenie krajowych jednostek akredytujących, powołało grupę zadaniową ds. CBAM, która rozpoczęła pracę na początku marca 2026 r. i przygotowuje wytyczne ujednolicające akredytację weryfikatorów (komunikat EA z 26 lutego 2026 r.).

Według tabeli Komisji o stanie akredytacji z 9 listopada 2026 r., bez zmian od 21 października, 24 krajowe jednostki akredytujące zgodziły się oferować akredytację CBAM, 20 jest gotowych przyjmować wnioski, a 7 akredytuje weryfikatorów z państw trzecich i wszystkie 7 już przyjmuje takie wnioski.

Etap 4: przegląd dokumentacji i kontrola obliczeń

Po wizycie weryfikator przegląda wszystkie przekazane dane obliczeniowe. Porównuje dane o działalności (ilości paliw, masy wsadów, wielkość produkcji) z planem monitorowania, sprawdza, czy zastosowano właściwy wzór z rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547, i bada spójność współczynników emisji. Ocenia też, czy plan monitorowania obejmuje właściwe granice systemu dla ścieżki produkcyjnej stosowanej w instalacji.

Rozbieżności wykryte podczas przeglądu weryfikator zapisuje jako ustalenia. Operator może na nie odpowiedzieć, poprawić dane lub przedstawić dodatkowe dowody, zanim weryfikator sformułuje wniosek końcowy.

Etap 5: wydanie sprawozdania z weryfikacji

Weryfikator wydaje sprawozdanie z weryfikacji zgodne z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/2546. Sprawozdanie zawiera jeden z dwóch wniosków: dane zweryfikowane bez istotnych nieprawidłowości albo zweryfikowane z zastrzeżeniami, które wskazują problemy wpływające na zadeklarowane wartości.

Upoważniony zgłaszający CBAM podaje odniesienie do sprawozdania w rocznej deklaracji CBAM składanej w rejestrze CBAM, a właściwy organ może zażądać sprawozdania podczas kontroli. Sprawozdania wydaje się w rejestrze CBAM od stycznia 2027 r. (komunikat Komisji z 24 sierpnia 2026 r.).


Kto może być akredytowanym weryfikatorem CBAM?

Akredytowany weryfikator CBAM to osoba prawna akredytowana przez krajową jednostkę akredytującą państwa członkowskiego UE według normy EN ISO/IEC 17029:2019, dotyczącej jednostek walidujących i weryfikujących.

Wymóg wynika z art. 18 rozporządzenia (UE) 2023/956 i z rozporządzenia delegowanego (UE) 2025/2551 z dnia 20 listopada 2025 r., stosowanego od 1 stycznia 2026 r. Trzy warunki muszą być spełnione jednocześnie.

  1. Akredytacja w UE: akredytacja pochodzi od krajowej jednostki akredytującej państwa członkowskiego UE działającej na podstawie rozporządzenia delegowanego (UE) 2025/2551. Jednostki akredytujące spoza UE nie mogą akredytować weryfikatorów CBAM.
  2. Rejestracja w rejestrze CBAM: weryfikator składa wniosek o rejestrację do właściwego organu państwa członkowskiego, w którym siedzibę ma jego jednostka akredytująca, w ciągu dwóch miesięcy od akredytacji, ale nie przed 1 września 2026 r. (art. 10a ust. 1). Weryfikator niezarejestrowany, nawet akredytowany, nie może wydawać ważnych sprawozdań z weryfikacji.
  3. Niezależność: weryfikator jest niezależny od weryfikowanej instalacji. Wyklucza to samego operatora, spółki z jego grupy i każdy podmiot, którego powiązania handlowe rodzą konflikt interesów.

Jednostka weryfikująca z siedzibą poza UE nie może opierać się na akredytacji ze swojego kraju: występuje do jednej z jednostek akredytujących UE, które przyjmują wnioskodawców spoza UE.

Według tabeli Komisji z 9 listopada 2026 r. (bez zmian od 21 października) jest ich siedem i wszystkie przyjmują już wnioski: COFRAC (Francja), ESYD (Grecja), Accredia (Włochy), RvA (Holandia), PCA (Polska), SNAS (Słowacja) i Swedac (Szwecja).

Dokument informacyjny EA-6/05 INF z 5 października 2026 r. opisuje, jak taka jednostka może współpracować z jednostką akredytującą kraju weryfikatora.

Polskie Centrum Akredytacji i weryfikatorzy CBAM w Polsce

Polskie Centrum Akredytacji (PCA) jest krajową jednostką akredytującą Polski i jedną z siedmiu jednostek UE, które przyjmują wnioski weryfikatorów z siedzibą poza UE. Komunikatem nr 474 z 18 maja 2026 r.

PCA uruchomiło procedurę rozszerzenia działalności akredytacyjnej na rozporządzenie (UE) 2023/956: wnioski składa się na formularzu FA-01 z załącznikiem FAVG-01, w ramach programu DAVG-01, prowadzonego „w trybie pilotażu”.

Na dzień 12 listopada 2026 r. nie udokumentowano żadnej akredytacji CBAM udzielonej przez PCA, a PCA nie należy do pięciu jednostek akredytujących, które akredytowały siedmiu udokumentowanych weryfikatorów.

Polski importer nie jest jednak ograniczony do weryfikatorów akredytowanych w Polsce: ważna jest akredytacja każdej krajowej jednostki akredytującej UE. Tabela wymienia siedem jednostek udokumentowanych na dzień 12 listopada 2026 r.

Jednostka weryfikująca Jednostka akredytująca Data i dowód Grupy działalności
EmiCert S.A. (Ateny) ESYD (Grecja) Zakres akredytacji z 14 września 2026 r. (załącznik do certyfikatu nr 874-9); ogłoszone przez EmiCert 23 września 2026 r. wszystkie jedenaście
Bureau Veritas Italia S.p.A. Accredia (Włochy) Decyzja z 28 września 2026 r.; komunikat z 6 października 2026 r.; certyfikat nr 00031 od I do VIII, L, LII (bez LI)
RINA Services S.p.A. Accredia (Włochy) Jak wyżej; certyfikat nr 00005 wszystkie jedenaście
SGS ICS Italia S.r.l. Accredia (Włochy) Jak wyżej; certyfikat nr 02242 I, II, IV, VI, VIII, L, LI, LII
Intertek Certification AB (Kista) Swedac (Szwecja) 13 października 2026 r.; wpis nr 1639 w rejestrze, ważny do 13 października 2031 r. od I do VIII, LI, LII (bez L)
Integrated Sustainable Solutions Company (ISSC), Damietta, Egipt RvA (Holandia) 22 października 2026 r. w procedurze TAB: RvA towarzyszy pierwszej weryfikacji CBAM, a potem przekształca akredytację w zwykłą; nr V118, załącznik ważny do 1 listopada 2027 r. od I do V, VII, VIII, LII (bez VI, L, LI)
SGS BELGIUM nv (Antwerpia) BELAC (Belgia) Zakres akredytacji 005-VV ważny od 5 listopada 2026 r. do 31 października 2030 r.; ogłoszone przez SGS 6 listopada 2026 r. od I do VIII, LI, LII (bez L)

Pierwszym weryfikatorem akredytowanym w trybie przewidzianym dla wnioskodawców z państw trzecich jest ISSC z Damietty w Egipcie, akredytowany przez RvA 22 października 2026 r. (informacja w języku angielskim).

Pozostałe sześć jednostek ma siedzibę w UE; najnowsza z nich to SGS BELGIUM nv, akredytowana przez belgijską BELAC z ważnością od 5 listopada 2026 r. (informacja w języku angielskim). Żadna z nich nie figuruje w wykazie Komisji, bo ten nie został jeszcze opublikowany.

DNV ogłosiła 6 listopada 2026 r., że otrzymała akredytację Accredia, bez podania spółki, daty i zakresu; do 11 listopada 2026 r. Accredia nie opublikowała takiej akredytacji, dlatego DNV nie została tu uwzględniona. Zmiany zakresu każdej jednostki śledzi strona o akredytowanych weryfikatorach CBAM.

Grupy działalności w akredytacji

Akredytacja obejmuje tylko wymienione w niej grupy działalności, a weryfikator musi sprawdzić, czy każde zlecenie mieści się w tych grupach (załącznik II sekcja 2.2 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2025/2551). Załącznik I do tego rozporządzenia określa jedenaście grup wymienionych poniżej.

  • Grupa I: glina kalcynowana, klinkier cementowy, cement i cement glinowy
  • Grupa II: wodór i amoniak
  • Grupa III: kwas azotowy
  • Grupa IV: mocznik i nawozy mieszane
  • Grupa V: spiekana ruda, surówka, żelazo bezpośrednio redukowane i stal surowa
  • Grupa VI: stopy żelaza
  • Grupa VII: aluminium nieobrobione plastycznie
  • Grupa VIII: wyroby z żeliwa lub stali i wyroby z aluminium
  • Grupa L: wychwytywanie, utylizacja i składowanie dwutlenku węgla (CCUS)
  • Grupa LI: energia elektryczna przywożona do UE
  • Grupa LII: emisje pośrednie

Importer powinien poprosić weryfikatora o załącznik do certyfikatu akredytacji i sprawdzić, czy grupa jego towarów jest w nim wymieniona.

Rejestracja weryfikatorów w rejestrze CBAM

Komisja zebrała zasady w jednym miejscu 30 czerwca 2026 r., gdy DG TAXUD opublikowała stronę „Verification of CBAM emissions”.

Potem ukazały się tabela o stanie akredytacji z 10 lipca 2026 r. (aktualizowana, ostatnio w wydaniu z 9 listopada 2026 r.), webinarium „Become a CBAM verifier” z 16 lipca 2026 r., skierowane także do weryfikatorów systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii (EU ETS), oraz pakiet materiałów z 31 lipca 2026 r. z nagraniem i slajdami.

Od 1 września 2026 r. przyszły weryfikator zakłada konto EU Login, prosi o dostęp techniczny przez EU Access (zatwierdzany przez Komisję) i składa wniosek o rejestrację w sekcji O3CI rejestru CBAM.

Wniosek rozpatruje właściwy organ państwa członkowskiego akredytacji (dokument Komisji z 28 sierpnia 2026 r.); dostęp roboczy do rejestru jest otwarty od 30 września 2026 r. Ścieżka EU Login dotyczy weryfikatorów i operatorów; polski importer uzyskuje dostęp do rejestru CBAM przez PUESC.

Polska wskazała na liście Komisji dwa właściwe organy: KOBiZE (Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami w Instytucie Ochrony Środowiska, Państwowym Instytucie Badawczym) i Izbę Administracji Skarbowej w Poznaniu (Dz. Urz.

UE C/2026/4231 z 31 lipca 2026 r.). Polskie przepisy nie wskazują jeszcze (stan na 13 listopada 2026 r.), który z nich rozpatruje rejestrację weryfikatorów akredytowanych przez PCA; rząd zapowiedział odrębną ustawę o okresie docelowym.

Komisja opublikowała 24 sierpnia 2026 r. wytyczne „Guidance on CBAM verification and accreditation for verifiers and National Accreditation Bodies”. Wcześniej, 14 sierpnia 2026 r., wydała dziesięć dokumentów z wytycznymi na okres docelowy, w tym wytyczne nr 3 o metodach obliczania emisji wbudowanych, czyli metodyce, z którą weryfikator porównuje zadeklarowane dane.


Arkusz wartości domyślnych (po angielsku)

Wszystkie oficjalne wartości domyślne CBAM w jednym arkuszu, z narzutem, wskaźnikiem CBAM i kosztem na tonę w 2026 r. Wersja angielska, natychmiastowe pobranie.

Na potrzeby tych powiadomień przechowujemy wyłącznie Państwa adres e-mail. Polityka prywatności (po angielsku)

Ile kosztuje weryfikacja CBAM?

Według szacunków rynkowych dostawców usług weryfikacyjnych weryfikacja CBAM kosztuje od 5 000 do 50 000 euro za instalację produkcyjną; Komisja nie publikuje żadnych stawek. Główne czynniki kosztowe to złożoność instalacji, liczba produktów, wielkość zakładu i podróż na obowiązkową wizytę w obiekcie.

Tabela poniżej to orientacyjny podział tego przedziału według rodzaju instalacji, przygotowany przez cbamguide.com na podstawie tych czynników. Nie jest to opublikowany cennik i rzeczywiste oferty będą się różnić.

Rodzaj instalacji Orientacyjne wynagrodzenie weryfikatora (EUR) Główny czynnik kosztowy
Prosta instalacja jednoproduktowa (np. stalownia z piecem łukowym, 1 produkt) od 5 000 do 12 000 Niska złożoność, prosty wzór
Złożona instalacja wieloproduktowa (np. zintegrowana huta, 3 produkty lub więcej) od 15 000 do 30 000 Wiele wzorów, złożone granice systemu
Duży zakład zintegrowany (np. cementownia z klinkiernią) od 20 000 do 40 000 Wiele prekursorów, obliczenie emisji pośrednich
Zakład nawozowy o wysokiej złożoności (amoniak, kwas azotowy, nawozy azotowe) od 30 000 do 50 000 Pomiar N₂O, emisje pośrednie, szeroki zakres
Odległa lokalizacja wymagająca kilkudniowej podróży międzynarodowej dodatkowo od 3 000 do 8 000 Podróż, zakwaterowanie i diety zespołu weryfikacyjnego

Duży importer, który sprowadza towary z 20 instalacji produkcyjnych, ponosi w pierwszym cyklu koszty weryfikacji od 100 000 do 1 000 000 euro, zależnie od złożoności instalacji i ich rozmieszczenia geograficznego.

Pierwszy okres jest najdroższy z powodu fizycznej wizyty w obiekcie. W kolejnych okresach art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2546 dopuszcza wirtualną wizytę w obiekcie, jeżeli w bezpośrednio poprzedzającym okresie sprawozdawczym odbyła się wizyta fizyczna i nic istotnego się nie zmieniło, oraz odstąpienie od wizyty, jeżeli wizyty fizyczne odbyły się w dwóch poprzednich okresach sprawozdawczych.


Jak znaleźć weryfikatora CBAM: 4 kroki

Znalezienie weryfikatora CBAM wymaga czterech kroków i warto zacząć teraz, w listopadzie 2026 r., bo podaż weryfikatorów jest znacznie mniejsza niż liczba instalacji czekających na pierwszą weryfikację.

Na dzień 12 listopada 2026 r. udokumentowano siedem akredytowanych jednostek (jedną przez ESYD, trzy przez Accredia, jedną przez Swedac, jedną przez RvA i jedną przez BELAC). Cztery kroki opisano poniżej.

  1. Sprawdzić rejestry krajowych jednostek akredytujących. Każde państwo członkowskie ma jedną jednostkę: w Polsce PCA, w Niemczech DAkkS, we Francji COFRAC, w Holandii RvA, w Hiszpanii ENAC, we Włoszech Accredia. Według tabeli Komisji z 9 listopada 2026 r. akredytację CBAM oferują 24 jednostki; Cypr, Estonia, Irlandia i Malta jej nie oferują. Publiczny rejestr każdej jednostki potwierdza akredytację CBAM według normy EN ISO/IEC 17029:2019.
  2. Śledzić wykaz weryfikatorów w rejestrze CBAM w miarę rejestracji. DG TAXUD opublikuje wykaz zarejestrowanych weryfikatorów CBAM w interfejsie rejestru CBAM. Porównanie tego wykazu z rejestrem jednostki akredytującej potwierdza, że zarówno akredytacja, jak i rejestracja są aktualne.
  3. Dopasować zasięg geograficzny weryfikatora do krajów instalacji. Warto zapytać, w jakich krajach weryfikator przeprowadzał już fizyczne wizyty, ile pierwszych weryfikacji ma w kolejce i czy współpracuje z lokalnymi podwykonawcami w danych krajach. Należy też sprawdzić, czy grupy działalności przywożonych towarów są w załączniku do akredytacji.
  4. Ustalić zakres i terminy w umowie. W umowie należy zapisać dostępność weryfikatora na wizytę w obiekcie przed czerwcem 2027 r., aby zostało czasu na wyjaśnienie ustaleń przed terminem 30 września 2027 r.; podstawę wynagrodzenia (cena stała albo rozliczenie czasu i materiałów); oraz zasady na wypadek, gdyby do zamknięcia ustaleń potrzebne były dodatkowe wizyty.

Kto nie chce szukać sam, może opisać zlecenie w formularzu zapytania CBAM, który przekazuje zapytanie pasującym usługodawcom. Przewodnik po wyborze weryfikatora CBAM (w języku angielskim) zawiera wykaz jednostek akredytujących według krajów.


Niedobór weryfikatorów: z czym mierzą się importerzy w latach 2026 i 2027

Na rynku weryfikacji CBAM brakuje mocy przerobowych w stosunku do liczby instalacji, które trzeba po raz pierwszy zweryfikować przed 30 września 2027 r.

Według tabeli Komisji z 9 listopada 2026 r., bez zmian od 21 października, 24 krajowe jednostki akredytujące zgodziły się akredytować weryfikatorów CBAM, a 20 jest gotowych przyjmować wnioski; grupa zadaniowa European Accreditation wspiera je wytycznymi o ujednoliconej akredytacji.

Na dzień 12 listopada 2026 r. udokumentowano siedem akredytowanych jednostek, a oficjalny wykaz Komisji nie był jeszcze opublikowany.

DG TAXUD zachęca kandydatów do rejestracji: webinarium z 16 lipca 2026 r., pakiet z 31 lipca 2026 r. z kolejnością kroków rejestracji i procedura z 28 sierpnia 2026 r. o dostępie przez EU Access i sekcję O3CI mają przygotować grunt pod pierwsze sprawozdania z weryfikacji w rejestrze, oczekiwane od stycznia 2027 r.

Presja dotyczy też Polski. W 2025 r. przywóz spoza UE towarów objętych CBAM (kody z załącznika I) zgłoszony w Polsce wyniósł 6,81 mld euro, czyli 6,1% całości UE, co daje Polsce 7. miejsce wśród państw członkowskich (obliczenie cbamguide.com na podstawie Eurostat Comext DS-045409, 2025, dane pobrane 12 października 2026 r.).

To statystyka handlowa, a nie dane z deklaracji CBAM: obejmuje także towary pochodzące z krajów wyłączonych z CBAM, np. ze Szwajcarii, a w przypadku stali również aglomerowaną rudę żelaza.

Polscy importerzy sprowadzają towary także z Ukrainy. Jednostka weryfikująca z Ukrainy potrzebuje akredytacji jednej z siedmiu jednostek UE, które przyjmują wnioskodawców z państw trzecich; Swedac podawał (stan na 13 października 2026 r.), że traktuje priorytetowo wnioski ze Szwecji, Ukrainy i Wielkiej Brytanii, a w tabeli Komisji wskazuje porozumienie z ukraińską NAAU.

NAAU sama nie akredytuje weryfikatorów CBAM, a na dzień 12 listopada 2026 r. nie udokumentowano akredytowanej jednostki z siedzibą na Ukrainie.

Skutki praktyczne są wyraźne. Importer, który sprowadza towary z 10 instalacji w Chinach, Indiach i Turcji, potrzebuje 10 fizycznych wizyt w trzech krajach, każdej z zespołem co najmniej dwóch wykwalifikowanych osób znających procesy produkcji stali, cementu lub innego sektora, a do tego podróży, tłumaczeń i koordynacji na miejscu.

Od określenia zakresu do sprawozdania końcowego mija zwykle od czterech do sześciu miesięcy na instalację.

Rozporządzenie nie przewiduje klauzuli siły wyższej, zwolnienia w dobrej wierze ani wyjątku dla importerów, którzy nie znajdą akredytowanego weryfikatora.

Dla instalacji, której weryfikacji nie uda się zakończyć przed terminem, importer deklaruje wartości domyślne, z narzutem 10% dla przywozu z 2026 r., i przechodzi na emisje rzeczywiste dla tej instalacji dopiero w roku, w którym dostępny jest akredytowany weryfikator.

Kto angażuje weryfikatora teraz, w listopadzie 2026 r., zamawia usługę około 10 miesięcy przed terminem. To nie jest zbyt wcześnie: tyle trwa w praktyce określenie zakresu, wizyta w obiekcie, przegląd dokumentacji i sprawozdanie przy pierwszej weryfikacji złożonej instalacji. Kluczowe daty zebrano w harmonogramie CBAM.


Jak weryfikacja CBAM łączy się z roczną deklaracją

Weryfikacja CBAM łączy się z roczną deklaracją przez sprawozdania z weryfikacji, które upoważniony zgłaszający CBAM dołącza przy składaniu deklaracji w rejestrze CBAM. Deklaracja CBAM zawiera zgodnie z art. 6 ust. 2 elementy wymienione poniżej.

  • Ilość: łączna ilość każdego rodzaju towarów przywiezionych w poprzednim roku kalendarzowym (lit. a)).
  • Emisje wbudowane: łączne emisje wbudowane obliczone zgodnie z art. 7 i, jeżeli opierają się na emisjach rzeczywistych, zweryfikowane zgodnie z art. 8 (lit. b)).
  • Certyfikaty: łączna liczba certyfikatów CBAM do przekazania do umorzenia, po zmniejszeniu z art. 9 i dostosowaniu przydziału bezpłatnych uprawnień z art. 31 (lit. c)).
  • Sprawozdania z weryfikacji: w stosownych przypadkach kopie sprawozdań z weryfikacji (lit. d)).

Odniesienie do sprawozdania, którego nie można powiązać z weryfikatorem zarejestrowanym w rejestrze CBAM, zostaje odrzucone. Właściwy organ sprawdza odniesienia w rejestrze podczas rozpatrywania deklaracji, a deklaracja, która nie przejdzie kontroli, pozostaje niekompletna do czasu korekty. Każde opóźnienie w rejestracji weryfikatora przenosi się więc wprost na ryzyko dla deklaracji.

Sprawozdanie z weryfikacji należy do dokumentacji przechowywanej do końca czwartego roku po roku, w którym deklarację złożono lub należało złożyć (art. 7 ust. 5 i 6 oraz załącznik V): dla przywozu z 2026 r. do 31 grudnia 2031 r.

Przed złożeniem deklaracji lista kontrolna audytu wewnętrznego wśród wzorów CBAM pomaga prześledzić dane o emisjach do dokumentacji dostawcy i sprawozdania z weryfikacji.

Upoważniony zgłaszający CBAM, który do 30 września nie przekaże do umorzenia należnych certyfikatów, płaci za każdy brakujący certyfikat karę równą karze za przekroczenie emisji w EU ETS, czyli 100 euro za tonę ekwiwalentu CO2 przed indeksacją według europejskiego wskaźnika cen konsumpcyjnych (art. 26 ust. 1); zapłata nie zwalnia z umorzenia (art. 26 ust. 3).

Jeżeli niedobór wynika z błędnych informacji operatora, weryfikatora lub niezależnej osoby poświadczającej dokumentację opłaty emisyjnej, właściwy organ może karę obniżyć (art. 26 ust. 1a).

Polskie przepisy nie wskazują jeszcze (stan na 13 listopada 2026 r.), który organ przegląda deklaracje CBAM i nakłada kary z art. 26; rząd zapowiedział odrębną ustawę, a art. 26 stosuje się bezpośrednio. Pełny obraz, w tym karę od trzech do pięciu razy wyższą dla osób innych niż upoważniony zgłaszający CBAM, przedstawia strona o karach CBAM.


Wartości domyślne zamiast zweryfikowanych danych: ile to kosztuje

Importer, który stosuje wartości domyślne z rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2621, nie potrzebuje weryfikacji tych instalacji: właściwy organ przyjmuje wartości domyślne bez sprawozdania z weryfikacji, a cena tego wyboru jest wyłącznie finansowa. Wartości domyślne zawierają narzut 10% w 2026 r., 20% w 2027 r. i 30% od 2028 r. ponad średnią intensywność emisji kraju.

Jeżeli emisje rzeczywiste instalacji są znacznie niższe od wartości domyślnej, stosowanie wartości domyślnych kosztuje dużo już w pierwszym roku. Tabela pokazuje metodę z przepisów (art. 31; rozporządzenie wykonawcze (UE) 2025/2620) na przykładzie kęsisk ze stali z Chin, kod CN 7207 12 10, przywiezionych w 2026 r.

Krok Wartość Źródło
Wartość domyślna (emisja całkowita) 3,169 t CO₂e/t Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2621, zastąpiony rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2026/1740
Z narzutem 10% na 2026 r. 3,169 × 1,10 = 3,4859 t CO₂e/t Załącznik I, wprowadzenie
Dostosowanie przydziału bezpłatnych uprawnień 0,975 × 1,00 × 1,364 = 1,3299 t CO₂e/t Współczynnik CBAM 97,5% (art. 10a ust. 1a dyrektywy 2003/87/WE); jednorodny międzysektorowy współczynnik korygujący 100% (decyzja wykonawcza (UE) 2026/1862); wskaźnik CBAM 1,364 (rozporządzenie wykonawcze (UE) 2025/2620)
Certyfikaty na tonę 3,4859 minus 1,3299 = 2,1560 Art. 31
Koszt na tonę w EUR, po cenie z III kw. 2026 (82,32 euro) 177,48 Art. 21 ust. 1a

Wskaźnik CBAM (benchmark) jest odliczany, a emisje ponad odliczenie są płatne w całości. Producent ze zweryfikowanymi emisjami 1,8 t CO2e na tonę (liczba hipotetyczna) zadeklarowałby o 1,6859 t CO2e mniej.

Oszczędność to ta różnica pomnożona przez cenę certyfikatu, skorygowana o inną podstawę wskaźnika CBAM przy emisjach rzeczywistych. Kalkulator CBAM wykonuje to samo obliczenie dla każdego kraju i kodu CN; wynik jest szacunkiem opartym na oficjalnych wartościach domyślnych i wskaźnikach, a wiążąca jest liczba z deklaracji CBAM.

Z każdym rokiem wartości domyślne opłacają się coraz mniej. Współczynnik CBAM to część przydziału bezpłatnych uprawnień, która pozostaje: 97,5% w 2026 r., 95% w 2027 r., 90% w 2028 r., 77,5% w 2029 r. i 51,5% w 2030 r.

Mnoży on odliczany wskaźnik, a nie naliczane emisje, więc każda tona CO2e ponad odliczenie, łącznie z całym narzutem, jest płatna w pełnej wysokości w każdym roku.

Kto odkłada pomiar i weryfikację emisji rzeczywistych do 2028 lub 2029 r., płaci najwyższy narzut (30%) właśnie wtedy, gdy odliczenie maleje najszybciej. Metodę wyjaśniają strony o wartościach domyślnych i o bezpłatnych uprawnieniach.


Weryfikacja CBAM a weryfikacja w EU ETS

Weryfikację CBAM i weryfikację w EU ETS prowadzą akredytowane organizacje tego samego rodzaju, ale są to odrębne procedury, z odrębnymi akredytacjami, podstawami prawnymi i formatami sprawozdań. Akredytacji CBAM udziela się na podstawie rozporządzenia delegowanego (UE) 2025/2551 według normy EN ISO/IEC 17029:2019, akredytacji EU ETS na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067.

Czy weryfikatorzy CBAM to ci sami weryfikatorzy co w EU ETS?

Weryfikatorzy akredytowani w EU ETS na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2067 mogą zostać weryfikatorami CBAM, ale akredytacja EU ETS nie przenosi się automatycznie na CBAM. Muszą uzyskać akredytację CBAM w swojej jednostce akredytującej, która uwzględnia istniejącą akredytację EU ETS przy ocenie kwalifikacji (art. 18 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2023/956), a następnie zarejestrować się w rejestrze CBAM.

W praktyce środowisko weryfikatorów EU ETS jest najbardziej prawdopodobnym źródłem kwalifikowanych weryfikatorów CBAM, bo te same jednostki weryfikują już instalacje w UE. Rynek dla instalacji w państwach trzecich, których dotyczy weryfikacja CBAM, jest mniej rozwinięty, co pogłębia opisany wyżej niedobór.

Czy weryfikacja EU ETS zakładu w UE zastępuje weryfikację CBAM instalacji spoza UE?

Weryfikacja EU ETS producenta w UE nie zastępuje weryfikacji CBAM instalacji spoza UE. Obie procedury dotyczą innych podmiotów, innych obowiązków i innych granic emisji. Weryfikacja polskiej huty w EU ETS w niczym nie zastępuje weryfikacji tureckiego czy indyjskiego producenta stali, którego towary przywozi upoważniony zgłaszający CBAM.


Najczęstsze pytania o weryfikację CBAM

Czy każdy importer CBAM potrzebuje weryfikatora?

Importer CBAM potrzebuje weryfikatora tylko wtedy, gdy deklaruje emisje rzeczywiste zamiast wartości domyślnych. Importer stosujący opublikowane wartości domyślne z rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2621 nie potrzebuje weryfikacji przez stronę trzecią. Obowiązek weryfikacji dotyczy instalacji produkcyjnej, a nie przesyłki ani roku przywozu.

Kiedy weryfikatorzy mogą się zarejestrować w rejestrze CBAM?

Rejestracja weryfikatorów w rejestrze CBAM ruszyła 1 września 2026 r. (art. 10a ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/956, dodany rozporządzeniem (UE) 2025/2083). Według procedury Komisji z 28 sierpnia 2026 r. weryfikator zakłada konto EU Login, prosi o dostęp techniczny przez EU Access i składa wniosek w sekcji O3CI, który rozpatruje właściwy organ państwa akredytacji. Dostęp roboczy jest otwarty od 30 września 2026 r., a pierwsze sprawozdania w rejestrze oczekiwane są od stycznia 2027 r. Sprawozdania niezarejestrowanych weryfikatorów nie są ważne dla deklaracji CBAM.

Ile kosztuje weryfikacja CBAM?

Według szacunków rynkowych dostawców usług weryfikacyjnych weryfikacja CBAM kosztuje od 5 000 do 50 000 euro za instalację produkcyjną; Komisja nie publikuje stawek. Koszt zależy od złożoności instalacji, liczby produktów CBAM, sektora (zakłady nawozowe i cementownie z emisjami pośrednimi są bardziej złożone) i lokalizacji, która wpływa na koszt podróży na wizytę w obiekcie.

Czy PCA akredytowało już weryfikatora CBAM?

Na dzień 12 listopada 2026 r. nie udokumentowano żadnej akredytacji CBAM udzielonej przez Polskie Centrum Akredytacji. PCA przyjmuje wnioski od 18 maja 2026 r. (komunikat nr 474, program DAVG-01 w trybie pilotażu) i należy do siedmiu jednostek UE, które przyjmują także wnioski z państw spoza UE. Polski importer może korzystać z weryfikatora akredytowanego przez dowolną krajową jednostkę akredytującą UE.

Czy weryfikator może mieć siedzibę poza UE?

Tak. Jednostka weryfikująca z siedzibą poza UE może zostać weryfikatorem CBAM, ale tylko na podstawie akredytacji krajowej jednostki akredytującej UE; jednostka akredytująca jej kraju nie może jej akredytować dla CBAM. Według tabeli Komisji z 9 listopada 2026 r. (bez zmian od 21 października) wnioskodawców spoza UE przyjmuje siedem jednostek UE: COFRAC (Francja), ESYD (Grecja), Accredia (Włochy), RvA (Holandia), PCA (Polska), SNAS (Słowacja) i Swedac (Szwecja). Weryfikator musi się też zarejestrować w rejestrze CBAM, co jest możliwe od 1 września 2026 r.

Co się stanie, jeśli dla kraju instalacji mojego dostawcy nie ma akredytowanego weryfikatora?

Rozporządzenie (UE) 2023/956 nie przewiduje zwolnienia ani wyjątku w dobrej wierze, gdy importer nie znajdzie akredytowanego weryfikatora. Importer stosuje wtedy wartości domyślne, akceptując koszt narzutu, albo odkłada stosowanie emisji rzeczywistych do czasu, gdy dostępny będzie kwalifikowany weryfikator. Rozporządzenie nie zawiera klauzuli siły wyższej na wypadek braku mocy przerobowych weryfikatorów.

Czy fizyczna wizyta w obiekcie jest zawsze wymagana?

Nie. Fizyczna wizyta jest wymagana w pierwszym roku, w którym instalacja podlega weryfikacji (art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2546), dla większości instalacji w okresie obejmującym przywóz z 2026 r. Później możliwa jest wizyta wirtualna, jeżeli w bezpośrednio poprzedzającym okresie odbyła się wizyta fizyczna i nic istotnego się nie zmieniło, a od wizyty można odstąpić po wizytach fizycznych w dwóch poprzednich okresach (art. 3). Art. 4 dopuszcza wizytę wirtualną, gdy fizyczną uniemożliwiają poważne, nadzwyczajne i nieprzewidywalne okoliczności niezależne od operatora.

Kto przygotowuje dane o emisjach przed weryfikacją CBAM?

Operator instalacji produkcyjnej. Zanim weryfikator zacznie, operator potrzebuje planu monitorowania, obliczenia emisji wbudowanych według rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2547, raportu na temat wielkości emisji z podsumowaniem zawierającym 16 punktów danych oraz dokumentów źródłowych. Zwykle przygotowuje to firma doradcza lub oprogramowanie CBAM razem z personelem zakładu. Weryfikator nie może tego zrobić, bo nie wolno mu weryfikować instalacji, której doradzał (rozporządzenie delegowane (UE) 2025/2551).

Czy jednostka weryfikująca z Ukrainy lub Indii może weryfikować emisje CBAM?

Tylko po akredytacji CBAM przez krajową jednostkę akredytującą UE. Jednostki akredytujące Ukrainy (NAAU) i Indii nie akredytują weryfikatorów CBAM, więc jednostka z tych krajów występuje do jednej z siedmiu jednostek UE przyjmujących wnioskodawców spoza UE. Na dzień 12 listopada 2026 r. jedyną udokumentowaną akredytowaną jednostką z siedzibą poza UE jest ISSC z Damietty w Egipcie (RvA, 22 października 2026 r.). Instalacje na Ukrainie i w Indiach może też zweryfikować akredytowany weryfikator z UE, który przyjedzie na wizytę w obiekcie.


Źródła danych: rozporządzenie (UE) 2023/956 · rozporządzenie (UE) 2025/2083 (tzw. Omnibus) · rozporządzenie wykonawcze (UE) 2025/2621 · dane EU ETS z EEX. Nie stanowi porady prawnej.