ผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรปมีทางเลือกในการรับมือ CBAM 5 ทาง ได้แก่ ส่งข้อมูลการปล่อยจริงที่ผ่านการทวนสอบ ยอมใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง (default value) ลดการปล่อยในกระบวนการผลิต ย้ายการส่งออกไปตลาดอื่น หรือผลักดันให้ราคาคาร์บอนในประเทศได้รับการยอมรับตามมาตรา 9
ทางที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับความเข้มข้นการปล่อยของสินค้า สัดส่วนของตลาดสหภาพยุโรปในยอดส่งออก และต้นทุนที่เพิ่มขึ้นทุกปีจนถึงปี 2577 (ค.ศ. 2034)
ภายใต้มาตรการปรับราคาคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดน (Carbon Border Adjustment Mechanism: CBAM) ต้นทุนเกิดขึ้นแล้วสำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ปี 2569 (ค.ศ. 2026) ซึ่งใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง
เหล็กแผ่นรีดร้อนจากไทย (รหัส CN 7208 10 00) ที่ใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงมีต้นทุนใบรับรอง CBAM 168.08 ยูโรต่อตันสินค้าเมื่อนำเข้าในปี 2569 โดยคิดที่ราคาทางการไตรมาส 3 ปี 2569 ซึ่งเท่ากับ 82.32 ยูโรต่อตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (tCO2e)
ที่ราคาเดียวกัน สินค้าเดียวกันที่นำเข้าในปี 2573 มีต้นทุน 202.42 ยูโรต่อตันสินค้า
เมื่อเทียบกัน ผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปจากตุรกี (รหัส CN 7207 11 14) มีต้นทุน 99.70 ยูโรต่อตันสินค้าในปี 2569 และ 189.38 ยูโรในปี 2573
ตัวเลขปี 2573 ใช้ค่าเบนช์มาร์ก CBAM (CBAM benchmark) ปัจจุบัน ซึ่งองค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) เรียกว่าค่ากลางความเข้มข้นการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Benchmark value) ค่านี้อาจปรับสำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ปี 2570 (อารัมภบท ข้อ 10 ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620)
การเลือกกลยุทธ์ผิดตั้งแต่ต้นจึงสร้างความเสียเปรียบที่สะสมขึ้นทุกปี มาตรการปรับราคาคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดนของสหภาพยุโรป ครอบคลุมหกภาคส่วน ได้แก่ เหล็กและเหล็กกล้า ซีเมนต์ อะลูมิเนียม ปุ๋ย ไฟฟ้า และไฮโดรเจน
กฎหมายหลักคือระเบียบ (EU) 2023/956 ของรัฐสภายุโรปและคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป ลงวันที่ 10 พฤษภาคม 2566 ว่าด้วยการจัดตั้งมาตรการปรับราคาคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดน (Regulation (EU) 2023/956)
ผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปต้องส่งมอบใบรับรอง CBAM (CBAM certificate) ซึ่งผูกกับราคาของระบบซื้อขายสิทธิการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของสหภาพยุโรป (EU ETS) และต้องได้รับข้อมูลการปล่อยก๊าซเรือนกระจกฝังตัว (embedded emissions) ที่ผ่านการทวนสอบจากสถานประกอบการผู้ผลิต จึงจะคำนวณภาระได้ถูกต้อง
สหภาพยุโรปนำเข้าสินค้าในขอบเขต CBAM จากไทยในปี 2568 มูลค่า 474.3 ล้านยูโร ปริมาณ 249,323 ตัน แบ่งเป็นเหล็กและเหล็กกล้า 430.2 ล้านยูโร และอะลูมิเนียม 44.2 ล้านยูโร (Eurostat Comext DS-045409, 2025 สกัดข้อมูลเมื่อ 12 ตุลาคม 2569)
ไทยเป็นแหล่งนำเข้าอันดับ 33 ตามมูลค่า คิดเป็นร้อยละ 0.43 ของมูลค่าสินค้าในขอบเขต CBAM ที่สหภาพยุโรปนำเข้าจากนอกสหภาพ หน้านี้ประเมินทางเลือกทั้ง 5 สำหรับ CBAM สำหรับผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรป พร้อมตัวเลขของไทย และเกณฑ์ในการตัดสินใจเลือกแต่ละทาง
ภาพรวมทางเลือกกลยุทธ์ CBAM 5 ทางของผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรป
ทางเลือก 5 ทางภายใต้ระเบียบ (EU) 2023/956 ต่างกันที่ต้นทุนเริ่มต้น กรอบเวลา ผลทางการเงิน และการพึ่งพาบุคคลที่สาม
ตารางด้านล่างเปรียบเทียบทางเลือกทั้ง 5 ตามมิติที่สำคัญที่สุดต่อการวางแผน
| ทางเลือก | ต้นทุนเริ่มต้น | เวลาดำเนินการ | เหมาะกับ | ผลต่อต้นทุนปี 2573 |
|---|---|---|---|---|
| 1. ส่งข้อมูลการปล่อยจริง | EUR 5,000 ถึง 50,000 (ค่าผู้ทวนสอบ) | 6 ถึง 18 เดือน | ผู้ผลิตที่ปล่อยจริงต่ำกว่าค่ามาตรฐานอ้างอิง | ตัดส่วนปรับเพิ่ม (mark-up) และส่วนที่ค่ามาตรฐานอ้างอิงสูงกว่าการปล่อยที่ผ่านการทวนสอบ (ทุก tCO2e ในส่วนนี้คิดราคาใบรับรองเต็ม) |
| 2. ยอมใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง | เกือบศูนย์ | ทันที | ผู้ผลิตที่ส่งออกไปสหภาพยุโรปปริมาณน้อย เฉพาะในปี 2569 | ส่วนปรับเพิ่มสูงขึ้นเป็นร้อยละ 30 ตั้งแต่ปี 2571 และต้นทุนที่ผู้ซื้อผลักกลับมาสูงขึ้น |
| 3. ลดการปล่อยในการผลิต | สูง (ขึ้นกับเทคโนโลยี) | 3 ถึง 10 ปี | ผู้ส่งออกปริมาณมาก และภาคส่วนที่มีทางเลือกสะอาด | ลดการปล่อยฝังตัวและภาระใบรับรองอย่างถาวร |
| 4. ย้ายการส่งออกไปตลาดอื่น | แปรผัน (ต้นทุนพัฒนาตลาด) | 1 ถึง 3 ปี | ผู้ผลิตที่สินค้าขายแทนกันได้และเข้าถึงตลาดอื่น | ไม่มีภาระ CBAM ของสหภาพยุโรป แต่โอกาสแคบลง (CBAM ของสหราชอาณาจักรเริ่มมกราคม 2570) |
| 5. ผลักดันการยอมรับตามมาตรา 9 | เชิงการเมือง รัฐเป็นผู้นำ | 2 ถึง 5 ปี | ประเทศที่มีราคาคาร์บอนบังคับใช้จริง (เกาหลีใต้ แอฟริกาใต้) | ลดภาระใบรับรองตามราคาคาร์บอนที่จ่ายจริงเมื่อได้รับการยอมรับ (ยังไม่มีประเทศใด ณ 4 พ.ย. 2569) |
ทางเลือกทั้ง 5 ใช้ร่วมกันได้ ผู้ผลิตในภาคส่วนที่ปล่อยสูงและส่งออกไปสหภาพยุโรปมากมักใช้ทางเลือกที่ 1 (ส่งข้อมูลทันที) ควบคู่กับทางเลือกที่ 3 (ลดการปล่อยในระยะกลาง) เป็นแผนสองระยะ
ทำไมกลยุทธ์ของผู้ส่งออกไทยจึงต่างจากผู้ส่งออกตุรกีหรือจีน
แถวเหล็กในตารางค่ามาตรฐานอ้างอิงของไทยระบุเส้นทางเตาอาร์กไฟฟ้า (EAF) ที่ใช้เศษเหล็ก (E) ซึ่งมีค่าเบนช์มาร์กต่ำมาก ส่วนที่หักออกได้จึงมีเพียงประมาณ 0.07 tCO2e ต่อตัน และสินค้าเหล็กไทยที่ใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงต้องรับภาระเกือบเต็มจำนวนตั้งแต่ปี 2569
ตารางประเทศไทยในภาคผนวก I ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 ตามที่ระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2026/1740 แทนที่ ระบุเส้นทาง E ใน 103 แถว เส้นทาง H ใน 32 แถว และทั้งสองเส้นทาง (E/H) ใน 6 แถว ส่วนแถวอะลูมิเนียมระบุเส้นทาง L (อะลูมิเนียมทุติยภูมิ)
เมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง เส้นทางที่ระบุในตารางของประเทศเป็นตัวกำหนดค่าเบนช์มาร์ก Column B ที่ใช้ (ระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620 ภาคผนวก ข้อ 5.1) ค่าสำหรับเหล็กแผ่นรีดร้อนเส้นทาง E คือ 0.072 ขณะที่เส้นทางเตาถลุงเหล็กและเตาผลิตเหล็กกล้าแบบเป่าออกซิเจน (BF-BOF) คือ 1.370
ตารางด้านล่างเปรียบเทียบต้นทุนต่อตันสินค้าเมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงของแต่ละประเทศ (ใช้ราคาคงที่ 82.32 ยูโร คำนวณเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2569 ตามวิธีคำนวณในมาตรา 31 จากค่ามาตรฐานอ้างอิงและค่าเบนช์มาร์กทางการในระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 และ 2025/2620)
| ประเทศ | เหล็กแผ่นรีดร้อน 7208 10 00: ค่ามาตรฐาน (เส้นทาง) | ต้นทุนปี 2569 | ต้นทุนปี 2573 | สกรูและสลักเกลียว 7318 15 88: ค่ามาตรฐาน | ต้นทุนปี 2569 | ต้นทุนปี 2573 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ไทย | 1.92 (E) | EUR 168.08 | EUR 202.42 | 2.408 (E) | EUR 212.75 | EUR 254.90 |
| เวียดนาม | 2.35 (C) | EUR 102.84 | EUR 193.41 | 2.75 (C) | EUR 139.54 | EUR 236.47 |
| ญี่ปุ่น | 2.1 (C) | EUR 80.20 | EUR 166.65 | 2.8 (C) | EUR 144.07 | EUR 241.82 |
| เกาหลีใต้ | 2.118 (C) | EUR 81.83 | EUR 168.58 | 3.474 (C) | EUR 205.10 | EUR 313.95 |
| ตุรกี | 2.428 (C) | EUR 109.90 | EUR 201.75 | 5.43 (C) | EUR 382.22 | EUR 523.27 |
| จีน | 3.187 (C) | EUR 178.63 | EUR 282.98 | 6.375 (C) | EUR 467.79 | EUR 624.40 |
| อินเดีย | 4.28 (C) | EUR 277.60 | EUR 399.95 | 5.72 (C) | EUR 408.48 | EUR 554.31 |
| อินโดนีเซีย | 8.23 (C) | EUR 635.28 | EUR 822.66 | 8.23 (C) | EUR 635.77 | EUR 822.92 |
ตัวเลขปี 2573 ใช้ส่วนปรับเพิ่มร้อยละ 30 และตัวประกอบ CBAM (CBAM factor) ร้อยละ 51.5 กับค่าเบนช์มาร์กปัจจุบัน ซึ่งอาจปรับสำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ปี 2570
ต้นทุนสกรูและสลักเกลียวของไทยต่ำกว่าของจีน อินเดีย ตุรกี และอินโดนีเซียมาก แต่ในปี 2569 สูงกว่าของเวียดนาม ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ ส่วนในปี 2573 ต้นทุนของเกาหลีใต้สูงกว่าของไทย
เหล็กแผ่นรีดร้อนของไทยมีต้นทุนสูงกว่าของเวียดนาม ตุรกี เกาหลีใต้ และญี่ปุ่นในปี 2569 และใกล้เคียงกับตุรกีในปี 2573
ข้อสรุปเชิงกลยุทธ์สำหรับไทยมีสามข้อ ดังนี้
- ต้นทุนของไทยเกือบเต็มจำนวนตั้งแต่ปีแรก ต้นทุนเหล็กแผ่นรีดร้อนไทยเพิ่มจาก 168.08 ยูโรในปี 2569 เป็น 200.14 ยูโรในปี 2571 (ค่าเบนช์มาร์กปัจจุบันซึ่งอาจปรับ) และ 205.47 ยูโรตั้งแต่ปี 2577 ต้นทุนที่เพิ่มขึ้นมาจากส่วนปรับเพิ่ม ไม่ใช่จากการลดตัวประกอบ CBAM การรอจึงไม่ช่วยประหยัด
- ข้อมูลจริงเป็นเครื่องมือหลัก สถานประกอบการไทยที่ปล่อยจริงต่ำกว่าค่ามาตรฐานอ้างอิงที่รวมส่วนปรับเพิ่มแล้ว ช่วยลดต้นทุนของผู้ซื้อได้ทันที ส่วนการปรับลดตามการจัดสรรสิทธิแบบให้เปล่า (free allocation adjustment) มีผลน้อยสำหรับแถวเส้นทาง E
- บางประเภทพิกัดของไทยไม่มีค่าของตนเอง ทุกแถวของเหล็กกล้าไร้สนิมรีดแบน (7219) ในตารางไทยเป็นเครื่องหมายขีด จึงใช้ค่าของ “Other countries” แทน เช่น รหัส CN 7219 34 10 ใช้ค่า 5.02 คิดเป็น 352.64 ยูโรต่อตันสินค้าในปี 2569 ส่วนซีเมนต์ไม่มีตารางของไทย จึงใช้ค่า “Other countries” เช่นกัน
สำหรับแถวของไทยที่ระบุเส้นทาง H (เหล็กกล้าเจือต่ำ) ยังไม่ชัดเจนว่าต้องใช้ค่าเบนช์มาร์ก H หรือค่า J ที่สูงกว่า หน้านี้จึงไม่ยกตัวอย่างจากแถวเส้นทาง H ผู้ส่งออกตรวจสอบสินค้าของตนเองได้ที่ เครื่องคำนวณ CBAM
ผลลัพธ์ของเครื่องคำนวณเป็นค่าประมาณจากค่ามาตรฐานอ้างอิงและค่าเบนช์มาร์กทางการ (ระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 และ 2025/2620) ตัวเลขที่มีผลผูกพันคือตัวเลขในแบบแสดงรายการ CBAM ประจำปีของผู้นำเข้า ดูต้นทุนรายสินค้าของเหล็กไทยได้ที่ CBAM กับผู้ส่งออกเหล็กไทย
ทางเลือกที่ 1: ส่งข้อมูลการปล่อยจริงผ่านส่วน O3CI ของระบบทะเบียน CBAM
การส่งข้อมูลการปล่อยจริงที่ผ่านการทวนสอบเป็นกลยุทธ์ระยะสั้นที่ได้ผลมากที่สุดสำหรับผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรปส่วนใหญ่ที่ปล่อยจริงต่ำกว่าค่ามาตรฐานอ้างอิง
ตัวอย่างเช่น ค่ามาตรฐานอ้างอิงของแท่งเหล็กแบนจากจีน (รหัส CN 7207 12 10) คือ 3.169 tCO2e ต่อตัน หรือ 3.4859 เมื่อรวมส่วนปรับเพิ่มร้อยละ 10 ของปี 2569
เมื่อหักการปรับลดตามการจัดสรรสิทธิแบบให้เปล่า 0.975 × 1.364 = 1.3299 แล้ว ผู้นำเข้าต้องใช้ใบรับรอง 2.1560 ใบต่อตันสินค้า คิดเป็น 177.48 ยูโรต่อตันสินค้าที่ราคา 82.32 ยูโร
สำหรับไทย ค่าที่สูงที่สุดอยู่ที่สินค้าปลายน้ำ เช่น น็อต (รหัส CN 7318 16 92) ใช้ค่า 4.8939 tCO2e ต่อตันในปี 2569 คิดเป็น 397.57 ยูโรต่อตันสินค้า และโครงสร้างเหล็ก (รหัส CN 7308 90 98) คิดเป็น 377.15 ยูโร ข้อมูลจริงจึงมีมูลค่าสูงสำหรับสินค้าเหล่านี้
เมื่อการปรับลดคงที่ การปล่อยก๊าซเรือนกระจกฝังตัวจำเพาะ (specific embedded emissions) ที่ลดลงทุก 0.1 tCO2e ต่อตัน จะลดใบรับรองลง 0.1 ใบต่อตัน หรือ 8.23 ยูโรต่อตันสินค้าที่ราคา 82.32 ยูโร
ตัวอย่างเช่น สกรูและสลักเกลียว (7318 15 88) ปริมาณ 1,000 ตันที่ใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงสร้างต้นทุนแก่ผู้ซื้อ 212,751.92 ยูโรในปี 2569
จำนวนที่ประหยัดได้จริงขึ้นอยู่กับการปล่อยที่ผ่านการทวนสอบของแต่ละสถานประกอบการ และค่าเบนช์มาร์กที่ใช้กับค่าจริง ซึ่งหักด้วยค่าเบนช์มาร์ก Column A บวกสิทธิแบบให้เปล่าในสารตั้งต้น (precursor)
ผู้นำเข้าส่งผ่านต้นทุนที่หลีกเลี่ยงได้กลับมาให้ผู้ส่งออกในรูปราคาที่ดีขึ้นหรือการรักษาสัญญาไว้
ช่องทางส่งข้อมูลคือส่วน O3CI ของระบบทะเบียน CBAM (CBAM Registry) ของคณะกรรมาธิการยุโรป ผู้ประกอบกิจการโรงงาน (operator) ลงทะเบียน อัปโหลดรายงานการปล่อยของแต่ละสถานประกอบการ (installation) จัดให้มีการทวนสอบ แล้วเปิดเผยรายงานแก่ผู้ยื่นแบบแสดงรายการ CBAM ที่ได้รับอนุญาต (authorised CBAM declarant) ที่ตนส่งสินค้าให้
การอัปโหลดครั้งเดียวใช้ได้กับผู้ซื้อทุกรายในสหภาพยุโรป การลงทะเบียนเป็นความสมัครใจและมีอายุห้าปี (มาตรา 10) ดูวิธีลงทะเบียนได้ที่ ส่วน O3CI สำหรับผู้ประกอบกิจการโรงงาน
ข้อมูลที่ต้องส่งคือรายงานสรุปการปล่อย 16 รายการข้อมูล (summary emissions report) ตามภาคผนวก IV ข้อ 1.2 ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2547 โดยจัดทำเป็นภาษาอังกฤษ (มาตรา 10(4) ของระเบียบเดียวกัน)
รายการข้อมูลครอบคลุมผู้ประกอบกิจการโรงงานและสถานประกอบการ (UN/LOCODE และพิกัดภูมิศาสตร์ทศนิยมหกตำแหน่ง) กระบวนการและเส้นทางการผลิต การปล่อยฝังตัวจำเพาะและสิทธิแบบให้เปล่าต่อสินค้า การปล่อยก๊าซเรือนกระจกทางตรง (direct emissions) และทางอ้อม (indirect emissions) และสารตั้งต้น (หากมี)
หลักฐานราคาคาร์บอนที่จ่ายสำหรับมาตรา 9 จัดทำแยกต่างหาก
ตั้งแต่ปี 2569 สหภาพยุโรปยอมรับเฉพาะวิธีคำนวณของสหภาพยุโรปเต็มรูปแบบ ส่วนวิธีทางเลือกตามมาตรฐานของประเทศที่สาม ซึ่งใช้ได้ในระยะเปลี่ยนผ่าน (transitional period) ปี 2566 ถึง 2568 ไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไป
ตั้งแต่วันที่ 14 สิงหาคม 2569 ผู้ประกอบกิจการโรงงานไม่ต้องอาศัยเพียงตัวบทกฎหมายอีกต่อไป เพราะคณะกรรมาธิการยุโรปเผยแพร่เอกสารแนวทางสิบฉบับสำหรับระยะบังคับใช้เต็มรูปแบบ (definitive period) ในวันนั้น
แนวทางฉบับที่ 2 เป็นคู่มือย่อสำหรับผู้ประกอบกิจการโรงงานนอกสหภาพยุโรป
แนวทางฉบับที่ 3 อธิบายวิธีคำนวณการปล่อยฝังตัว และคู่มือรายภาคส่วน 5a ถึง 5f ให้คำแนะนำด้านการติดตามและการคำนวณสำหรับปีรายงาน 2569 อ่านรายละเอียดได้ในข่าว เอกสารแนวทาง CBAM สิบฉบับ (ภาษาอังกฤษ)
ในประเทศไทย องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) (อบก.) เผยแพร่คู่มือแนวทางการรายงาน CBAM สำหรับสี่อุตสาหกรรม ได้แก่ ไฟฟ้า ซีเมนต์ เหล็กและเหล็กกล้า และอะลูมิเนียม (ปรับปรุง 26 ธันวาคม 2568)
ดาวน์โหลดคู่มือได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย และ อบก. ยังมีแพลตฟอร์มคำนวณค่าคาร์บอนแฝงและคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์ (CBAM and CFP Platform) ทั้งคู่มือและแพลตฟอร์มเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีก่อนจ้างผู้ทวนสอบ
การทวนสอบ (verification) เป็นข้อบังคับเมื่อใช้ค่าจริง (มาตรา 8) ผู้ทวนสอบที่ได้รับการรับรองระบบงาน (accredited verifier) ต้องได้รับการรับรองระบบงานจากหน่วยรับรองระบบงานแห่งชาติของประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป ตามระเบียบที่ออกโดยอำนาจที่ได้รับมอบ (EU) 2025/2551 (Delegated Regulation) และมาตรฐาน EN ISO/IEC 17029:2019
ในปีแรกที่สถานประกอบการผ่านการทวนสอบ ต้องมีการตรวจประเมิน ณ สถานประกอบการ (site visit) (ระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2546 มาตรา 2 ถึง 4) ผู้ให้บริการเสนอค่าบริการ 5,000 ถึง 50,000 ยูโรต่อสถานประกอบการต่อรอบการรายงาน ซึ่งเป็นค่าประมาณของตลาดที่แปรผันตามความซับซ้อนและการเดินทาง
ไม่มีหน่วยงานไทยใดรับรองระบบงานผู้ทวนสอบ CBAM ได้ หน่วยทวนสอบของไทยต้องยื่นขอการรับรองระบบงานต่อหน่วยรับรองระบบงานแห่งชาติเจ็ดแห่งที่รับผู้สมัครจากนอกสหภาพยุโรป
ทั้งเจ็ดแห่งอยู่ในฝรั่งเศส กรีซ อิตาลี เนเธอร์แลนด์ โปแลนด์ สโลวาเกีย และสวีเดน ตามตารางของคณะกรรมาธิการยุโรปลงวันที่ 21 ตุลาคม 2569
ณ วันที่ 12 พฤศจิกายน 2569 มีหลักฐานการรับรองระบบงานของหน่วยทวนสอบเจ็ดรายจากหน่วยรับรองระบบงานแห่งชาติห้าแห่ง ดังนี้
- EmiCert S.A. (ESYD กรีซ)
- Bureau Veritas Italia S.p.A., RINA Services S.p.A. และ SGS ICS Italia S.r.l. (Accredia อิตาลี)
- Intertek Certification AB (Swedac สวีเดน)
- Integrated Sustainable Solutions Company (ISSC) แห่งดัมเยตตา อียิปต์ (RvA เนเธอร์แลนด์ 22 ตุลาคม 2569)
- SGS BELGIUM nv (BELAC เบลเยียม ขอบเขตมีผลตั้งแต่ 5 พฤศจิกายน 2569)
หกรายตั้งอยู่ในสหภาพยุโรป ส่วน ISSC ตั้งอยู่ในอียิปต์และเป็นรายแรกที่ตั้งอยู่นอกสหภาพยุโรป ไม่มีรายใดอยู่ในไทย DNV ประกาศเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2569 ว่าได้รับการรับรองระบบงานจาก Accredia แต่ Accredia ยังไม่ได้เผยแพร่เรื่องนี้ (ตรวจสอบ 11 พฤศจิกายน 2569) จึงยังไม่นับ
ณ วันที่ 12 พฤศจิกายน 2569 คณะกรรมาธิการยุโรปยังไม่ได้เผยแพร่รายชื่อผู้ทวนสอบอย่างเป็นทางการ ดู ผู้ทวนสอบ CBAM ที่ได้รับการรับรองระบบงาน
ดูข้อกำหนดของข้อมูลแต่ละรายการได้ที่ ข้อมูลที่ผู้ส่งออกต้องเตรียมสำหรับ CBAM โครงสร้างรายงานตามภาคผนวก IV ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2547 ใช้แทนแบบฟอร์มสื่อสารข้อมูล (Communication Template) ซึ่งไม่บังคับในระยะเปลี่ยนผ่าน
ส่วนปรับเพิ่มทำให้การไม่ส่งข้อมูลมีต้นทุนสูงขึ้นทุกปี ได้แก่ ร้อยละ 10 ในปี 2569 ร้อยละ 20 ในปี 2570 และร้อยละ 30 ตั้งแต่ปี 2571 สำหรับเหล็ก ซีเมนต์ อะลูมิเนียม และไฮโดรเจน ส่วนปุ๋ยใช้ร้อยละ 1 ทุกปี
ทางเลือกที่ 2: ยอมใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงโดยรู้ต้นทุนส่วนเพิ่ม
การยอมใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงเหมาะกับผู้ส่งออกเพียงบางกลุ่ม เพราะส่วนปรับเพิ่มและทุก tCO2e ที่เกินค่าเบนช์มาร์กคิดราคาใบรับรองเต็มตั้งแต่ปี 2569
ซีเมนต์ปอร์ตแลนด์สีเทาที่ใช้ค่า "Other Countries and Territories" 1.440 tCO2e ต่อตัน (1.584 เมื่อรวมส่วนปรับเพิ่มปี 2569) มีต้นทุน 76.94 ยูโรต่อตันสินค้าสำหรับการนำเข้าปี 2569 ที่ราคา 82.32 ยูโร ค่านี้ใช้กับตุรกี และใช้กับไทยด้วยเพราะไม่มีตารางซีเมนต์ของไทย
ปัญหาคือต้นทุนเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง สำหรับสินค้าที่นำเข้าในปี 2573 ส่วนปรับเพิ่มร้อยละ 30 และตัวประกอบ CBAM ร้อยละ 51.5 ทำให้ซีเมนต์ชนิดเดียวกันมีต้นทุน 125.87 ยูโรต่อตันสินค้าที่ราคาคงที่ 82.32 ยูโร ตามค่าเบนช์มาร์กปัจจุบันซึ่งอาจปรับตั้งแต่ปี 2570
เมื่อมีผู้ขายสองรายที่สินค้าเทียบเท่ากัน ผู้ซื้อในสหภาพยุโรปจะเลือกรายที่ข้อมูลจริงทำให้ภาระใบรับรองต่ำกว่า สำหรับไทย ซีเมนต์มีความสำคัญน้อย (1 ตันในปี 2568) แต่หลักการเดียวกันใช้กับอะลูมิเนียม
สิ่งของอื่นทำด้วยอะลูมิเนียมจากไทย (รหัส CN 7616 99 90) ซึ่งมีค่ามาตรฐานอ้างอิง 1.73 เส้นทาง L มีต้นทุน 144.78 ยูโรต่อตันสินค้าในปี 2569 และ 178.86 ยูโรในปี 2573 (ค่าเบนช์มาร์กปัจจุบันซึ่งอาจปรับ) ดูรายละเอียดได้ที่ CBAM กับผู้ส่งออกอะลูมิเนียม
ค่ามาตรฐานอ้างอิงเผยแพร่ในระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 (Implementing Regulation) ซึ่งแก้ไขโดยระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2026/1740 และกำหนดเป็นรายประเทศและรายรหัส CN ผู้ผลิตควรตรวจสอบค่าของสินค้าตนเองก่อนตัดสินใจพึ่งค่าเหล่านี้
รายงานของฐานเศรษฐกิจ (28 เมษายน 2569) ที่อ้างกรมการค้าต่างประเทศอธิบายว่าค่ามาตรฐานอ้างอิงมาจากค่าเฉลี่ยของโรงงานที่ปล่อยสูงสุดร้อยละ 10 คำอธิบายนี้ไม่ตรงกับตัวบทกฎหมาย ค่าของไทยคือค่าในตารางประเทศไทยของภาคผนวก I ดังกล่าว บวกส่วนปรับเพิ่มตามปี
หากการปล่อยจริงใกล้เคียงหรือสูงกว่าค่ามาตรฐานอ้างอิงที่รวมส่วนปรับเพิ่มแล้ว (กรณีนี้พบได้น้อย แต่เกิดได้ในโรงงานเก่าหรือโรงงานที่ใช้ถ่านหินมาก) ข้อมูลที่ผ่านการทวนสอบแทบไม่ช่วยให้ประหยัด
สองวิธีนี้ยังหักค่าเบนช์มาร์กต่างกัน ค่ามาตรฐานอ้างอิงหักด้วย Column B ส่วนค่าจริงหักด้วย Column A บวกสิทธิแบบให้เปล่าในสารตั้งต้น ผู้ส่งออกจึงควรคำนวณทั้งสองแบบก่อนเลือก
ผู้ส่งออกที่เลือกใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงในปี 2569 เพื่อชะลอการตัดสินใจ ต้องเผชิญความเสี่ยงสามข้อ ดังนี้
- ต้นทุนที่ผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปผลักกลับมาเพิ่มขึ้นทุกปี
- ส่วนแบ่งตลาดในสหภาพยุโรปลดลงเมื่อคู่แข่งที่ปล่อยน้อยกว่าส่งข้อมูลจริง
- การทวนสอบในปี 2570 ถึง 2571 ยากขึ้น เพราะต้องส่งข้อมูลพร้อมบันทึกย้อนหลังสองปี
การเริ่มติดตามการปล่อยตั้งแต่ปี 2569 แม้ยังไม่ผ่านการทวนสอบอย่างเป็นทางการ ช่วยลดภาระในอนาคต ดูตัวเลขรายประเทศได้ที่ ค่ามาตรฐานอ้างอิง CBAM สำหรับผู้ส่งออก
ทางเลือกที่ 3: ลดการปล่อยในการผลิตเพื่อลดการปล่อยฝังตัว
การลดการปล่อยในการผลิตเป็นกลยุทธ์ CBAM เดียวที่ลดภาระการปล่อยฝังตัวอย่างถาวร แทนที่จะจัดการเพียงวิธีรายงานหรือผู้รับภาระ
การลดการปล่อยเป็นกลยุทธ์ระยะยาว โดยทั่วไปใช้เวลา 3 ถึง 10 ปีในระดับอุตสาหกรรม แต่ทุก tCO2e ที่ลดได้จะลดภาระใบรับรองตามสัดส่วนตลอดอายุของมาตรการ
แนวทางลดการปล่อยแตกต่างกันตามภาคส่วน
ผู้ผลิตเหล็กมีทางเลือกชัดเจนที่สุด คือเปลี่ยนจาก BF-BOF ประมาณ 2.0 tCO2 ต่อตัน ไปใช้เส้นทาง EAF ที่ใช้เศษเหล็ก ประมาณ 0.5 หรือ DRI-EAF ประมาณ 0.9 ถึง 1.4 ด้วยก๊าซธรรมชาติหรือไฮโดรเจนสีเขียว (ความเข้มข้นโดยประมาณ ไม่ใช่ค่ามาตรฐานอ้างอิงหรือค่าเบนช์มาร์ก)
สหภาพยุโรปนำเข้าเหล็กในขอบเขต CBAM จากตุรกี 7.43 ล้านตันในปี 2568 (Eurostat Comext DS-045409 สกัดข้อมูลเมื่อ 12 ตุลาคม 2569) ปริมาณระดับนี้ทำให้ผู้ผลิตตุรกีมีเหตุผลที่จะชั่งน้ำหนักระหว่างการเปลี่ยนเส้นทางการผลิตกับเงินลงทุน
ส่วนจากไทยมีปริมาณ 242,721 ตัน ซึ่งเมื่อคิดตามมูลค่า ส่วนใหญ่เป็นสิ่งของในตอนที่ 73
สำหรับเหล็กและอะลูมิเนียม CBAM นับเฉพาะการปล่อยทางตรงตามภาคผนวก II การซื้อไฟฟ้าหมุนเวียนจึงไม่ลดตัวเลข CBAM ของสินค้าเหล่านี้
สำหรับโรงงาน EAF ไทย สิ่งที่ลดตัวเลขได้คือเชื้อเพลิงที่เผาในสถานประกอบการ เช่น ก๊าซธรรมชาติในเตาอุ่นเหล็ก และความร้อนที่ซื้อมาใช้ ซึ่งนับเป็นการปล่อยทางตรง ส่วนการปล่อยทางอ้อมจากไฟฟ้านับเฉพาะซีเมนต์ ปุ๋ย และรหัส CN 2601 12 00
ผู้ผลิตซีเมนต์มีทางเลือกที่ยากกว่า การปล่อยของซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประมาณร้อยละ 60 มาจากการสลายตัวทางเคมีของหินปูน (calcination) ซึ่งเลี่ยงไม่ได้ในการผลิตปูนเม็ดแบบดั้งเดิม
ทางที่ใช้ได้คือการใช้ตะกรันเตาถลุง เถ้าลอย หรือดินเผาทดแทนปูนเม็ด และการดักจับและกักเก็บคาร์บอน (CCS) ที่เตาเผา ทั้งสองทางใช้เวลานานและมีต้นทุนสูง แต่ตัวเลขทางการเงินในปี 2573 และ 2577 ทำให้คุ้มที่จะคำนวณ
ผู้ผลิตปุ๋ยและไฮโดรเจนมีทางเลือกที่ทำได้เร็วกว่า คือเปลี่ยนการผลิตไฮโดรเจนจากก๊าซธรรมชาติ (ไฮโดรเจนสีเทา ประมาณ 9 ถึง 12 tCO2 ต่อตัน H2) เป็นการแยกน้ำด้วยไฟฟ้าหมุนเวียน (ไฮโดรเจนสีเขียว ประมาณ 0 ถึง 0.3)
ทั้งสองค่าเป็นความเข้มข้นโดยประมาณ ไม่ใช่ค่ามาตรฐานอ้างอิง
ไฮโดรเจนนับเฉพาะการปล่อยทางตรง หากการปล่อยทางตรงที่ผ่านการทวนสอบของไฮโดรเจนต่ำกว่าการปรับลด (0.975 × 5.089 = 4.96 tCO2e ต่อตันสำหรับสินค้าที่นำเข้าในปี 2569) ก็ไม่ต้องใช้ใบรับรองตราบที่ยังมีการปรับลด ซึ่งลดลงทุกปีและไม่มีอีกตั้งแต่ปี 2577
แอมโมเนียและยูเรียที่ผลิตจากไฮโดรเจนนั้นยังมีการปล่อยทางตรงและทางอ้อมของตนเอง ส่วนการผลิตคาร์บอนต่ำยังเปิดโอกาสให้ผู้ส่งออกได้ราคาพรีเมียมสำหรับผลิตภัณฑ์สีเขียว (green molecules) ในสหภาพยุโรป
การตัดสินใจลงทุนควรคำนวณจากต้นทุน CBAM ตลอดช่วงปี 2569 ถึง 2577 ไม่ใช่เฉพาะต้นทุนปี 2569 สำหรับผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปจากตุรกี (7207 11 14) ต้นทุนเพิ่มจาก 99.70 ยูโรในปี 2569 เป็น 189.38 ยูโรในปี 2573 และ 247.21 ยูโรตั้งแต่ปี 2577 เมื่อไม่มีการปรับลดตามการจัดสรรสิทธิแบบให้เปล่าแล้ว
สำหรับเหล็กแผ่นรีดร้อนจากไทย (7208 10 00) ต้นทุนในช่วงเดียวกันคือ 168.08 ยูโร 184.03 ยูโร (2570) 200.14 ยูโร (2571) 202.42 ยูโร (2573) และ 205.47 ยูโรตั้งแต่ปี 2577 ที่ราคา 82.32 ยูโรคงที่ ตัวเลขตั้งแต่ปี 2570 ใช้ค่าเบนช์มาร์กปัจจุบันซึ่งอาจปรับ (อารัมภบท ข้อ 10 ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620)
ผลตอบแทนจากการลดการปล่อยของผู้ผลิตไทยจึงเกิดขึ้นตั้งแต่ปีแรก ในระดับใกล้เคียงกันทุกปี โดยไม่ต้องรอให้การปรับลดตามการจัดสรรสิทธิแบบให้เปล่าหมดไป ดูแนวทางรายภาคส่วนได้ที่ การลดการปล่อยสำหรับผู้ส่งออก
จดหมายข่าวภาษาอังกฤษ ส่งการแจ้งเตือนราคาใบรับรอง CBAM และการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบที่สำคัญ พร้อมข่าวสารเกี่ยวกับ CBAM ทุกสัปดาห์ ไม่มีสแปม ยกเลิกได้ทุกเมื่อ
เราเก็บเฉพาะอีเมลของท่านเพื่อส่งการแจ้งเตือนนี้ นโยบายความเป็นส่วนตัว (ภาษาอังกฤษ)
ทางเลือกที่ 4: ย้ายการส่งออกออกจากตลาดสหภาพยุโรป
การย้ายการส่งออกออกจากสหภาพยุโรปตัดภาระ CBAM ของสหภาพยุโรปได้ทั้งหมด และเหมาะกับผู้ผลิตที่สินค้ามีตลาดทางเลือกซึ่งไม่มี CBAM รองรับ แต่โอกาสนี้กำลังแคบลง
เหตุผลเชิงกลยุทธ์ตรงไปตรงมา หากตลาดสหภาพยุโรปเพิ่มภาระราคาคาร์บอนที่คู่แข่งในตลาดอื่นไม่ต้องจ่าย การย้ายปริมาณการส่งออกไปตลาดอื่นช่วยรักษากำไรไว้ได้
CBAM ของสหราชอาณาจักรเริ่มใช้ 1 มกราคม 2570 ในรูปภาษีสำหรับห้าภาคส่วน (อะลูมิเนียม ซีเมนต์ ปุ๋ย ไฮโดรเจน และเหล็กและเหล็กกล้า) โดยคิดจากการปล่อยทางตรงเท่านั้น ฐานทางกฎหมายคือ Part 5 ของ Finance Act 2026 และกฎหมายลำดับรอง (statutory instruments) ห้าฉบับที่ออกระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน 2569
สภาสามัญอนุมัติฉบับที่ต้องผ่านมติของสภา คือ SI 2026/809 ว่าด้วยอัตราภาษีและการบรรเทาภาระจากราคาคาร์บอน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2569 อัตราภาษีตัวอย่างสำหรับเหล็กที่ประกาศเมื่อ 16 ตุลาคม 2569 คือ 9.69 ปอนด์ต่อ tCO2e ซึ่งยังไม่ก่อภาระภาษี
เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2569 HMRC เผยแพร่ ค่ามาตรฐานของ UK CBAM (ภาษาอังกฤษ) ครบห้าภาคส่วน โดยมีค่าเดียวต่อสินค้าไม่ว่าประเทศต้นทางใด และบวกเพิ่มร้อยละ 10 ยกเว้นปุ๋ย
แนวทางของ HMRC ระบุว่าการขึ้นทะเบียนจะเปิดภายใน 1 มกราคม 2571 ธุรกิจที่ต้องขึ้นทะเบียนในปี 2570 มีเวลาถึง 31 มกราคม 2571
ณ วันที่ 12 ตุลาคม 2569 แคนาดายังไม่ได้ออกกฎหมายปรับราคาคาร์บอนที่พรมแดน การรับฟังความคิดเห็นของกระทรวงการคลังแคนาดาที่เริ่มเมื่อ 5 สิงหาคม 2564 ปิดและถูกจัดเก็บแล้ว และงบประมาณ Budget 2025 ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2568 ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้
ในสหรัฐอเมริกา ร่างกฎหมาย Foreign Pollution Fee Act of 2025 (S.1325) เข้าสู่วุฒิสภาเมื่อ 8 เมษายน 2568 และส่งต่อไปยังคณะกรรมาธิการการคลังของวุฒิสภาในวันเดียวกัน ณ วันที่ 12 ตุลาคม 2569 Congress.gov ไม่แสดงความคืบหน้าเพิ่มเติม
มีเพียงสหราชอาณาจักรที่กำหนดวันเริ่มใช้มาตรการแล้ว แต่ผู้ผลิตที่ย้ายตลาดไม่ควรสันนิษฐานว่าตลาดอื่นจะไม่มีภาระคาร์บอนที่พรมแดนในอนาคต
ไทยเองก็มีกลไกการปรับราคาคาร์บอนข้ามพรมแดน (Thai CBAM) สำหรับสินค้านำเข้า ซึ่งอยู่ในหมวด 9 ของร่างพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. .... และยังไม่เป็นกฎหมาย ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569
การย้ายตลาดเหมาะที่สุดกับผู้ส่งออกสามกลุ่ม ดังนี้
- ผู้ผลิตในประเทศกำลังพัฒนาที่ตลาดในประเทศโตเร็ว เช่น ผู้ผลิตเหล็กอินเดียที่หันไปรองรับความต้องการด้านโครงสร้างพื้นฐานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
- ผู้ผลิตที่การปล่อยจริงสูงจนการส่งข้อมูลหรือการลดการปล่อยไม่คุ้มค่า
- ผู้ผลิตที่ส่งออกปริมาณน้อย ซึ่งตลาดสหภาพยุโรปเป็นสัดส่วนเล็กของการส่งออก และต้นทุนการปรับตัวสูงกว่ากำไรที่จะรักษาไว้ได้
การย้ายตลาดมีต้นทุนของตนเอง ได้แก่ การพัฒนาตลาดใหม่ การปรับโลจิสติกส์ กำไรที่อาจต่ำกว่า และความเสี่ยงด้านการป้องกันการหลบเลี่ยงมาตรการ (anti-circumvention) หากสินค้าถูกแปรรูปแล้วส่งกลับเข้าสหภาพยุโรป
มาตรา 27 ของระเบียบ (EU) 2023/956 นิยามการหลบเลี่ยงว่าเป็นการเปลี่ยนรูปแบบการค้าที่ไม่มีเหตุผลทางเศรษฐกิจเพียงพอ เช่น การดัดแปลงสินค้าเล็กน้อยให้ไปอยู่ในรหัส CN นอกภาคผนวก I
ทางเลือกที่ 5: ผลักดันการยอมรับราคาคาร์บอนในประเทศตามมาตรา 9
มาตรา 9 ของระเบียบ (EU) 2023/956 ให้ผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปหักราคาคาร์บอนที่จ่ายจริงในประเทศผู้ผลิตออกจากภาระใบรับรอง CBAM ทางเลือกนี้ต้องให้ภาครัฐเป็นผู้ผลักดัน และผู้ส่งออกขอหักเองไม่ได้
ประเทศของผู้ส่งออกต้องมีระบบราคาคาร์บอนที่เข้าเกณฑ์ และการหักลดราคาคาร์บอนที่จ่ายในประเทศที่สาม (มาตรา 9) จะทำผ่านผู้นำเข้าในสหภาพยุโรป หลังจากคณะกรรมาธิการยุโรปยอมรับราคาคาร์บอนของประเทศนั้นอย่างเป็นทางการแล้ว
มาตรา 9 กำหนดเงื่อนไขสองข้อ คือ ราคาคาร์บอนต้องจ่ายจริงในประเทศที่สาม และต้องหักการคืนเงินหรือการชดเชยรูปแบบอื่น รวมถึงสิทธิแบบให้เปล่าออก (มาตรา 9(1)) ส่วนรายละเอียดจะอยู่ในระเบียบการบังคับใช้ซึ่งยังเป็นร่าง
คาร์บอนเครดิตภาคสมัครใจ ราคาคาร์บอนภายในองค์กร และเงินอุดหนุนที่ลดต้นทุนพลังงานทางอ้อม ไม่ถือเป็นราคาคาร์บอนที่จ่ายจริง
ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 คณะกรรมาธิการยุโรปยังไม่ได้ยอมรับราคาคาร์บอนของประเทศใดภายใต้มาตรา 9 แต่กระบวนการมีความคืบหน้าในระดับเอกสาร
เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2569 คณะกรรมาธิการเผยแพร่ร่างระเบียบการบังคับใช้ว่าด้วยการประเมินและการหักราคาคาร์บอนที่จ่ายในต่างประเทศ
ร่างนี้กำหนดช่องทางการยอมรับสี่ช่องทาง (ETS ภาษีคาร์บอนที่แหล่งปล่อย ภาษีคาร์บอนจากเชื้อเพลิง และระบบผสม) และจำกัดการใช้คาร์บอนเครดิตระหว่างประเทศตามข้อ 6 ของความตกลงปารีสไว้ที่ร้อยละ 10 ของการปล่อยที่รายงาน
การรับฟังความคิดเห็นปิดเมื่อ 10 มิถุนายน 2569 และ ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 ร่างนี้ยังไม่ได้รับการรับรอง
ระบบ K-ETS ของเกาหลีใต้เริ่มใช้ตั้งแต่ปี 2558 และครอบคลุมร้อยละ 77.75 ของการปล่อยของประเทศในปี 2566 (ICAP) ราคาตลาดรองเฉลี่ยปี 2568 คือ 9,393 วอน (6.60 ดอลลาร์สหรัฐ) และ ICAP รายงานว่าเหล็กยังได้รับสิทธิแบบให้เปล่าร้อยละ 100 ในระยะที่ 4 (ปี 2569 ถึง 2573)
ภาษีคาร์บอนของแอฟริกาใต้มีอัตรา 308 แรนด์ต่อ tCO2e ตั้งแต่ 1 มกราคม 2569 (ประมาณ 16.62 ยูโร) และมีค่าลดหย่อนรวมได้สูงสุดร้อยละ 95 ทั้งสองระบบยังไม่ได้รับการยอมรับ
ระบบ ETS ระดับชาติของจีนขยายไปยังเหล็ก ซีเมนต์ และการถลุงอะลูมิเนียมตามแผนงานลงวันที่ 20 มีนาคม 2568 โดยจัดสรรสิทธิแบบให้เปล่าทั้งหมดตามผลผลิต และใช้เพดานแบบอิงความเข้มข้นการปล่อย
ราคาตลาดรองเฉลี่ยปี 2568 ของระบบ ETS จีน คือ 70.78 หยวน (9.85 ดอลลาร์สหรัฐ) ตาม ICAP และระบบนี้ยังไม่ได้รับการยอมรับเช่นกัน
ราคาคาร์บอนของไทย ณ 4 พฤศจิกายน 2569 และความสัมพันธ์กับมาตรา 9 สรุปในตารางด้านล่าง
| มาตรการของไทย | ความครอบคลุมและราคา | สถานะ ณ 4 พ.ย. 2569 | ผลต่อ CBAM |
|---|---|---|---|
| กลไกราคาคาร์บอนในภาษีสรรพสามิตน้ำมัน (กรมสรรพสามิต) | น้ำมันเบนซินและแก๊สโซฮอล์ น้ำมันก๊าด น้ำมันเครื่องบิน ดีเซล LPG น้ำมันเตา ที่ 200 บาทต่อ tCO2e อัตราภาษีรวมไม่เปลี่ยน ไม่ครอบคลุมถ่านหินและก๊าซธรรมชาติ | มีผลตั้งแต่ 23 เม.ย. 2568 (ราชกิจจานุเบกษา 22 เม.ย. 2568) | ราคาคาร์บอนเดียวที่มีผลบังคับใช้ ยังไม่ได้รับการยอมรับตามมาตรา 9 |
| ระบบการจัดสรรสิทธิการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (ETS) | ภาคส่วนยังไม่กำหนด | ร่างพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. .... ครม. อนุมัติหลักการ 2 ธ.ค. 2568 | ยังไม่เป็นกฎหมาย ไม่มีราคาที่จ่ายจริง |
| ภาษีคาร์บอน | สินค้ากำหนดโดยกฎหมายลำดับรอง | ร่าง (พระราชบัญญัติฉบับเดียวกัน) | ยังไม่เป็นกฎหมาย |
| กลไกการปรับราคาคาร์บอนข้ามพรมแดน (Thai CBAM) | สินค้านำเข้าสู่ไทย | ร่าง (หมวด 9) | มาตรการขาเข้า ไม่ใช่ราคาที่ผู้ผลิตไทยจ่าย |
| T-VER และตลาดคาร์บอนของ อบก. | คาร์บอนเครดิตภาคสมัครใจ | ภาคสมัครใจ | ไม่นับเป็นราคาคาร์บอนที่จ่ายจริง |
แม้จะได้รับการยอมรับ ราคาคาร์บอนในภาษีสรรพสามิตของไทยก็มีผลต่อสินค้า CBAM น้อย เพราะเหล็กและอะลูมิเนียมนับเฉพาะการปล่อยทางตรง และก๊าซธรรมชาติกับถ่านหินอยู่นอกกลไก จึงเหลือเพียงดีเซล น้ำมันเตา หรือ LPG ที่เผาในสถานประกอบการ
ส่วนคำถามว่าราคาคาร์บอนที่แยกออกมาจากอัตราภาษีเดิม โดยอัตรารวมไม่เปลี่ยน ถือเป็นราคา “ที่จ่ายจริง” ตามมาตรา 9(1) หรือไม่ ยังไม่มีตัวบทกฎหมายใดตอบไว้ การขายคาร์บอนเครดิต T-VER อาจเป็นรายได้เสริม แต่ไม่ลดภาระ CBAM ของผู้ซื้อ
ในการประชุมคณะกรรมการร่วมระหว่างไทยกับสหภาพยุโรป (Joint Committee) ครั้งที่ 2 เมื่อ 29 กันยายน 2569 ทั้งสองฝ่ายตกลงกระชับความร่วมมือด้านการลดคาร์บอน การเงินสีเขียว และราคาคาร์บอน เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับ CBAM (แถลงการณ์ร่วม EEAS 2 ตุลาคม 2569)
แม้ราคาคาร์บอนจะได้รับการยอมรับ การหักก็ได้เพียงบางส่วน เพราะนับเฉพาะราคาที่จ่ายจริง และราคา K-ETS ประมาณ 6.60 ดอลลาร์สหรัฐต่อตันเป็นเพียงสัดส่วนเล็กของราคาใบรับรอง CBAM ไตรมาส 3 ปี 2569 ที่ 82.32 ยูโร กลยุทธ์นี้จึงลดต้นทุนได้แต่ไม่ขจัดต้นทุน
ผู้ส่งออกในประเทศที่ราคาคาร์บอนต่ำหรือไม่มีราคาคาร์บอน ซึ่งรวมถึงไทยในปัจจุบัน ได้ประโยชน์จากมาตรา 9 น้อยหรือไม่ได้เลย จึงควรเน้นทางเลือกที่ 1 ถึง 4 ดูรายละเอียดได้ที่ มาตรา 9 ของ CBAM
วิธีเลือกกลยุทธ์ CBAM ที่เหมาะสม: กรอบการตัดสินใจ
ผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรปควรประเมินทางเลือกตามห้ามิติ ได้แก่ การพึ่งพาตลาดสหภาพยุโรป ความเข้มข้นการปล่อยเทียบกับค่ามาตรฐานอ้างอิง ความเข้มข้นคาร์บอนของภาคส่วนและเส้นทางการผลิต ราคาคาร์บอนที่ผู้ผลิตจ่ายจริงในประเทศ และขนาดของสถานประกอบการ
ตารางด้านล่างจับคู่มิติเหล่านี้กับกลยุทธ์หลักที่เหมาะสม และมีแถวเพิ่มเติมสำหรับสินค้าที่ตารางของไทยระบุเส้นทางที่มีค่าเบนช์มาร์กต่ำ
| มิติการตัดสินใจ | สูง | ต่ำ |
|---|---|---|
| สัดส่วนสหภาพยุโรปในการส่งออกทั้งหมด | ทางเลือก 1 และ 3 สำคัญที่สุด | ทางเลือก 4 เป็นไปได้ |
| ช่องว่างที่ค่ามาตรฐานอ้างอิงสูงกว่าการปล่อยจริง | ทางเลือก 1 ประหยัดมากที่สุด | ทางเลือก 2 รับได้ระยะสั้น |
| ภาคส่วนที่ปล่อยสูง (เหล็ก BF-BOF ไฮโดรเจนสีเทา) | ทางเลือก 3 สำคัญยิ่งภายในปี 2573 | ทางเลือก 2 รับได้ในช่วงเปลี่ยนผ่าน |
| ประเทศมีราคาคาร์บอนที่ผู้ผลิตจ่ายจริง | ทางเลือก 5 ใช้ได้ | ทางเลือก 1 ถึง 4 เท่านั้น |
| สถานประกอบการขนาดใหญ่ (ผลตอบแทนการเก็บข้อมูลสูง) | ทางเลือก 1 คืนทุนเร็ว | ทางเลือก 2 จนกว่าระบบข้อมูลจะพร้อม |
| แถวในตารางของประเทศระบุเส้นทางค่าเบนช์มาร์กต่ำ (ไทย: E สำหรับเหล็ก L สำหรับอะลูมิเนียม) | ทางเลือก 1 เร่งด่วนตั้งแต่ปี 2569 เพราะการหักแทบไม่มี | ต้นทุนเพิ่มตามการลดตัวประกอบ CBAM ทางเลือก 3 สำคัญขึ้นถึงปี 2573 |
ปฏิทินปี 2569 สำคัญต่อการวางแผน ผู้ทวนสอบที่ได้รับการรับรองระบบงานขอขึ้นทะเบียนในระบบทะเบียน CBAM ได้ตั้งแต่ 1 กันยายน 2569 (มาตรา 10a(1)) และการขายใบรับรอง CBAM เริ่มวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2570 (มาตรา 20(1)) สำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ 1 มกราคม 2569
ผู้ยื่นแบบแสดงรายการ CBAM ที่ได้รับอนุญาตต้องยื่นแบบแสดงรายการ CBAM ประจำปี (CBAM declaration) และส่งมอบใบรับรอง CBAM ภายในวันที่ 30 กันยายนของทุกปี ครั้งแรกคือวันที่ 30 กันยายน 2570 (ค.ศ. 2027) สำหรับสินค้าที่นำเข้าในปี 2569 (มาตรา 6(1) และมาตรา 22(1))
ผู้ส่งออกที่เริ่มวางระบบติดตามการปล่อยและติดต่อผู้ทวนสอบตั้งแต่ปี 2569 จะพร้อมกว่าสำหรับรอบแรก ส่วนผู้ที่รอถึงปี 2570 ต้องเผชิญทั้งเวลาทวนสอบที่สั้นลงและส่วนปรับเพิ่มที่สูงขึ้น
ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการมองว่าปี 2569 ไม่สำคัญ ความจริงคือสินค้าที่นำเข้าในปี 2569 ต้องจ่ายเต็มสำหรับส่วนที่เกินค่าเบนช์มาร์กแล้ว และข้อมูลการติดตามปี 2569 เป็นฐานของแบบแสดงรายการ CBAM ประจำปีฉบับแรกที่ผ่านการทวนสอบ
ผู้ผลิตที่ไม่ติดตามการปล่อยในปี 2569 จะไม่มีข้อมูลย้อนหลังที่ผู้ทวนสอบต้องใช้สำหรับรอบเดือนกันยายน 2570 ดูปฏิทินทั้งหมดได้ที่ ไทม์ไลน์ CBAM
กลยุทธ์ CBAM กับหน้าที่อื่นในการส่งออกไปสหภาพยุโรป
การเลือกกลยุทธ์ CBAM เชื่อมโยงกับหน้าที่อื่นของสินค้าที่ส่งไปสหภาพยุโรป และ ส่วน O3CI ของระบบทะเบียน CBAM คือโครงสร้างทางเทคนิคที่ผู้ส่งออกใช้เชื่อมต่อกับระบบของสหภาพยุโรป
การลงทะเบียน การอัปโหลดข้อมูลสถานประกอบการ และการให้สิทธิผู้นำเข้า เป็นขั้นตอนที่รองรับทางเลือกที่ 1 และ 5 การลงทะเบียนเป็นความสมัครใจ ผู้ผลิตที่ไม่ลงทะเบียนยังส่งรายงานการปล่อยและรายงานการทวนสอบ (verification report) ฉบับเดียวกันให้ผู้ซื้อแต่ละรายได้โดยตรง
การลงทะเบียนทำให้อัปโหลดครั้งเดียวใช้ได้กับผู้ซื้อทุกราย และจำกัดให้ผู้ซื้อแต่ละรายเห็นเฉพาะรายงานสรุป ดูขั้นตอนการทวนสอบได้ที่ การทวนสอบสำหรับผู้ส่งออก
กลยุทธ์ CBAM ต่างกันตามภาคส่วนหรือไม่
กลยุทธ์ CBAM ต่างกันมากตามภาคส่วน เพราะความเข้มข้นการปล่อยฝังตัว ส่วนปรับเพิ่มของค่ามาตรฐานอ้างอิง และเส้นทางลดการปล่อยต่างกันในหกภาคส่วน ค่ามาตรฐานอ้างอิง CBAM ของแต่ละภาคส่วนเป็นตัวกำหนดช่องว่างระหว่างการส่งข้อมูลจริงกับการใช้ค่าที่เผยแพร่
รูปแบบหลักตามภาคส่วนมีสามแบบ ดังนี้
- เหล็กและอะลูมิเนียม: การปล่อยรวมสูงที่สุด และช่องว่างระหว่างค่ามาตรฐานอ้างอิงกับการปล่อยจริงของผู้ผลิตชั้นนำกว้างที่สุด แรงจูงใจในการส่งข้อมูลจริงจึงสูงที่สุด สำหรับไทย สองภาคส่วนนี้คิดเป็นเกือบทั้งหมดของการส่งออกสินค้า CBAM ไปสหภาพยุโรป
- ซีเมนต์: เคมีของการสลายตัวของหินปูนทำให้ลดการปล่อยในระดับลึกได้ยากกว่าเหล็ก การใช้ทางเลือกที่ 1 ควบคู่กับทางเลือกที่ 3 (ส่งข้อมูลและลงทุน CCS ระยะยาว) จึงเป็นแนวทางหลัก
- ปุ๋ยและไฮโดรเจน: หากการปล่อยทางตรงที่ผ่านการทวนสอบของไฮโดรเจนต่ำกว่าการปรับลด ก็ไม่ต้องใช้ใบรับรองตราบที่ยังมีการปรับลด แอมโมเนียและยูเรียสีเขียวปล่อยน้อยกว่ามาก แต่ยังต้องนับการปล่อยทางตรงและทางอ้อมของตนเอง และราคาพรีเมียมในสหภาพยุโรปชดเชยเงินลงทุนได้บางส่วน
ผู้ส่งออกรายเล็กต้องใช้กลยุทธ์ CBAM ต่างออกไปหรือไม่
หากผู้ซื้อในสหภาพยุโรปของผู้ส่งออกนำเข้าต่ำกว่าเกณฑ์ยกเว้นตามน้ำหนัก 50 ตัน (de minimis) ผู้ส่งออกก็ไม่มีภาระ CBAM จากผู้ซื้อเหล่านั้น เกณฑ์นี้คิดต่อผู้นำเข้า ต่อปีปฏิทิน และรวมทุกรหัส CN (มาตรา 2a และภาคผนวก VII ข้อ 1) ไฟฟ้าและไฮโดรเจนไม่ได้รับยกเว้น (มาตรา 2a(4))
การประเมินเกณฑ์ครั้งแรกของคณะกรรมาธิการยุโรปซึ่งเผยแพร่เมื่อ 30 กันยายน 2569 พบว่าเกณฑ์นี้ยกเว้นการปล่อยฝังตัวร้อยละ 0.87 ขณะที่บริษัทผู้นำเข้าส่วนใหญ่ (นับตามจำนวนบริษัท) อยู่ต่ำกว่าเกณฑ์
หากผู้ซื้อของผู้ส่งออกเป็นผู้นำเข้าภาคอุตสาหกรรมรายใหญ่ที่ซื้อหลายร้อยหรือหลายพันตันต่อปี ผู้ซื้อนั้นอยู่เหนือเกณฑ์ และภาระ CBAM มีผลไม่ว่าปริมาณจากผู้ส่งออกรายใดรายหนึ่งจะเท่าใด
ผู้ส่งออกเลี่ยง CBAM โดยเปลี่ยนรหัส CN ได้หรือไม่
การเปลี่ยนรหัส CN เพื่อเลี่ยง CBAM ถือเป็นการหลบเลี่ยงมาตรการภายใต้ระเบียบ (EU) 2023/956
มาตรา 27 กำหนดการหลบเลี่ยงว่าเป็นการเปลี่ยนรูปแบบการค้าที่ไม่มีเหตุอันสมควรหรือเหตุผลทางเศรษฐกิจอื่นนอกจากการเลี่ยงหน้าที่ CBAM รวมถึงการดัดแปลงสินค้าเล็กน้อยให้อยู่ในรหัส CN นอกภาคผนวก I
คณะกรรมาธิการยุโรปติดตามและสอบสวนพฤติกรรมเหล่านี้ และเพิ่มสินค้าที่ดัดแปลงเข้าภาคผนวก I ได้โดยระเบียบที่ออกโดยอำนาจที่ได้รับมอบ (มาตรา 27(6)) ดูรายละเอียดได้ที่ การป้องกันการหลบเลี่ยงมาตรการ CBAM
การหลบเลี่ยงจึงไม่ใช่กลยุทธ์ที่ใช้ได้ ผู้ส่งออกในประเทศที่มีราคาคาร์บอนลดต้นทุนได้ผ่าน การหักลดราคาคาร์บอนตามมาตรา 9 เมื่อราคานั้นได้รับการยอมรับ ซึ่งเป็นช่องทางเดียวที่ชอบธรรมในการลดภาระใบรับรองโดยไม่เปลี่ยนสิ่งที่ผลิตหรือวิธีผลิต
พิกัด HS 6 หลักแรกตรงกัน แต่รหัส CN 8 หลักของสหภาพยุโรปไม่ใช่พิกัดศุลกากรไทย ผู้ส่งออกควรยืนยันรหัส CN กับผู้นำเข้า
CBAM จะครอบคลุมสินค้ามากขึ้นในอนาคตหรือไม่
ข้อเสนอของคณะกรรมาธิการยุโรป COM(2025)989 (ยังไม่เป็นกฎหมาย) หากผ่านการรับรอง จะขยาย CBAM ไปยังสินค้าปลายน้ำประมาณ 180 รายการตั้งแต่ 1 มกราคม 2571
คณะมนตรีรับรองแนวทางทั่วไป (general approach) เมื่อ 12 มิถุนายน 2569 โดยเพิ่มรหัส CN 8 หลักของสินค้าที่มีเหล็กและอะลูมิเนียมประมาณ 200 รหัส (จำนวนที่ Mayer Brown รายงาน)
คณะกรรมาธิการ ENVI ของรัฐสภายุโรปไปไกลกว่านั้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2569 (เห็นด้วย 56 ไม่เห็นด้วย 11 งดออกเสียง 12) โดยสนับสนุนสินค้าปลายน้ำประมาณ 457 รายการ (ค่าประมาณ) พร้อมกฎป้องกันการหลบเลี่ยงที่เข้มขึ้น
ที่ประชุมใหญ่รัฐสภายุโรปรับรองอำนาจเจรจาวาระแรกเมื่อ 15 กันยายน 2569 (เห็นด้วย 464 ไม่เห็นด้วย 50 งดออกเสียง 159) การเจรจาไตรภาคีครั้งแรกเมื่อ 20 ตุลาคม 2569 ยังไม่ได้ข้อตกลงโดยรวม (ตามรายงานข่าว) และมีรายงานว่าครั้งที่สองจะมีขึ้น 30 พฤศจิกายน 2569
ภาคผนวก I ครอบคลุมสินค้าปลายน้ำบางส่วนอยู่แล้ว ได้แก่ ท่อ (7304 ถึง 7306) โครงสร้างเหล็ก (7308) สกรูและสลักเกลียว (7318) และสิ่งของอื่นทำด้วยเหล็กหรือเหล็กกล้า (7326) ซึ่งรวมถึงสองประเภทพิกัดที่มีมูลค่าสูงสุดของไทย คือ 7318 (119.3 ล้านยูโร) และ 7308 (68.6 ล้านยูโร) ในปี 2568
ข้อเสนอเหล่านี้จะเพิ่มสินค้าที่มีส่วนประกอบเหล็กและอะลูมิเนียมอีก และไม่มีฉบับใดรวมเคมีภัณฑ์หรือพอลิเมอร์ ผู้ผลิตสินค้าปลายน้ำที่มีเหล็กหรืออะลูมิเนียมควรเตรียมระบบข้อมูลตั้งแต่วันนี้ ดู การขยายขอบเขตไปยังสินค้าปลายน้ำ
หน่วยงานไทยใดบ้างที่ช่วยผู้ส่งออกวางกลยุทธ์ CBAM
หน่วยงานไทยสามแห่งเผยแพร่ข้อมูล CBAM ที่ผู้ส่งออกนำไปใช้ได้ กรมการค้าต่างประเทศ (คต.) แจ้งเตือนผู้ส่งออกในหกภาคส่วนเรื่องค่ามาตรฐานอ้างอิง ส่วนปรับเพิ่ม การทวนสอบ และเกณฑ์ 50 ตัน (28 เมษายน 2569)
อบก. เผยแพร่คู่มือการรายงานโดยไม่มีค่าใช้จ่ายและมีแพลตฟอร์มคำนวณ ส่วนสำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า (สนค.) เผยแพร่บทวิเคราะห์ผลกระทบต่อการส่งออก ทั้งนี้ ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 ยังไม่พบโครงการเงินอุดหนุนหรือศูนย์ช่วยเหลือของไทยที่เฉพาะสำหรับ CBAM
ดูภาพรวมของไทยได้ที่ CBAM กับประเทศไทย และท่านสามารถขอให้เราแนะนำผู้ให้บริการด้านการคำนวณหรือการทวนสอบได้โดยไม่มีค่าใช้จ่ายที่ ศูนย์ช่วยเหลือ CBAM ผู้ให้บริการอาจจ่ายค่าแนะนำให้ cbamguide.com แต่ไม่มีผลต่อการคัดเลือก
คำถามที่พบบ่อย
กลยุทธ์ CBAM ที่ดีที่สุดสำหรับผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรปคืออะไร
กลยุทธ์ที่ดีที่สุดสำหรับผู้ส่งออกที่ปล่อยจริงต่ำกว่าค่ามาตรฐานอ้างอิงคือการส่งข้อมูลการปล่อยจริงที่ผ่านการทวนสอบทางส่วน O3CI ของระบบทะเบียน CBAM
วิธีนี้เลี่ยงส่วนปรับเพิ่ม (ร้อยละ 30 ตั้งแต่ปี 2571) และช่วยรักษาส่วนแบ่งตลาดในขณะที่ต้นทุนที่ผู้นำเข้าผลักกลับมาเพิ่มขึ้นจนถึงปี 2577
สำหรับเหล็กไทยที่ตารางระบุเส้นทาง E วิธีนี้เร่งด่วนเป็นพิเศษ เพราะการปรับลดตามการจัดสรรสิทธิแบบให้เปล่ามีเพียงประมาณ 0.07 tCO2e ต่อตัน และต้นทุนเกือบเต็มจำนวนเกิดขึ้นตั้งแต่ปี 2569
ผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรปมีหน้าที่ตามกฎหมายภายใต้ CBAM หรือไม่
ผู้ส่งออกนอกสหภาพยุโรปไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายโดยตรงภายใต้ระเบียบ (EU) 2023/956 หน้าที่ทางกฎหมายและการเงินทั้งหมดเป็นของผู้ยื่นแบบแสดงรายการ CBAM ที่ได้รับอนุญาต (ผู้นำเข้า) ซึ่งเป็นผู้ซื้อและส่งมอบใบรับรอง CBAM
หน้าที่ทางการค้าเกิดขึ้นเพราะผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปต้องได้รับข้อมูลการปล่อยฝังตัวที่ผ่านการทวนสอบจากผู้ส่งออก จึงจะคำนวณภาระใบรับรองได้ถูกต้อง
ผู้ส่งออกขอหักราคาคาร์บอนตามมาตรา 9 เองได้หรือไม่
ผู้ส่งออกขอหักตามมาตรา 9 เองไม่ได้ ผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปเป็นผู้ขอหักโดยอิงราคาคาร์บอนที่สถานประกอบการผู้ผลิตจ่ายจริงในประเทศต้นทาง
ระเบียบการบังคับใช้ที่กำหนดวิธีประเมินราคาเหล่านี้เผยแพร่เป็นร่างในเดือนพฤษภาคม 2569 และยังไม่ได้รับการรับรอง ทั้งนี้ ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 ยังไม่มีการยอมรับราคาคาร์บอนของประเทศใด รวมถึงกลไกราคาคาร์บอนในภาษีสรรพสามิตน้ำมันของไทย
ถ้าผู้ส่งออกไม่ส่งข้อมูลการปล่อยจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าผู้ส่งออกไม่ส่งข้อมูลการปล่อย ผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปต้องใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงตามระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 ซึ่งบวกส่วนปรับเพิ่มร้อยละ 10 ในปี 2569 ร้อยละ 20 ในปี 2570 และร้อยละ 30 ตั้งแต่ปี 2571 ส่วนปุ๋ยใช้ร้อยละ 1 ทุกปี
ผู้นำเข้ามักผลักต้นทุนส่วนเพิ่มกลับมาให้ผู้ส่งออกในรูปราคาซื้อที่ต่ำลง หรือเปลี่ยนไปซื้อจากผู้ขายที่ส่งข้อมูลได้ สำหรับเหล็กแผ่นรีดร้อนไทย (7208 10 00) ค่าที่ใช้คือ 2.112 tCO2e ต่อตันในปี 2569 หรือ 168.08 ยูโรต่อตันสินค้า
การย้ายการส่งออกออกจากสหภาพยุโรปเป็นกลยุทธ์ CBAM ระยะยาวที่ใช้ได้หรือไม่
การย้ายการส่งออกออกจากสหภาพยุโรปเหมาะกับผู้ผลิตเพียงบางราย และมีความเสี่ยงในตัวเอง CBAM ของสหราชอาณาจักรเริ่มใช้ 1 มกราคม 2570 และแนวทางของ HMRC ระบุว่าการขึ้นทะเบียนจะเปิดภายใน 1 มกราคม 2571
ณ วันที่ 12 ตุลาคม 2569 แคนาดายังไม่ได้ออกกฎหมายปรับราคาคาร์บอนที่พรมแดน การรับฟังความคิดเห็นที่เริ่มเมื่อ 5 สิงหาคม 2564 ปิดและถูกจัดเก็บแล้ว และงบประมาณ Budget 2025 ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2568 ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้
ในสหรัฐอเมริกา ร่างกฎหมาย Foreign Pollution Fee Act of 2025 (S.1325) ไม่มีความคืบหน้าตั้งแต่ส่งต่อไปยังคณะกรรมาธิการการคลังของวุฒิสภาเมื่อ 8 เมษายน 2568 (ตรวจสอบจาก Congress.gov เมื่อ 12 ตุลาคม 2569) ผู้ผลิตที่พึ่งการย้ายตลาดเป็นกลยุทธ์หลักจึงเสี่ยงที่ตลาดอื่นจะออกมาตรการคล้ายกัน