เหล็กจากเตาอาร์กไฟฟ้า (EAF) กับ CBAM: ทำไมเหล็กไทยที่ผลิตจากเศษเหล็กต้องใช้ข้อมูลการปล่อยจริง

ค่าเบนช์มาร์ก CBAM ของเหล็กจากเศษเหล็กและเตาอาร์กไฟฟ้าคือ 0.072 tCO2e/t (รหัส CN 7208) ตารางของไทยระบุเส้นทางนี้ เหล็กแผ่นรีดร้อนไทยจึงได้ส่วนหักน้อยและมีต้นทุน 168.08 ยูโรต่อตันในปี 2569 ดูสาเหตุและวิธีลดต้นทุนด้วยค่าการปล่อยจริง

เนื้อหาในหน้านี้

เหล็กจากเตาอาร์กไฟฟ้าที่ใช้เศษเหล็กมีค่าเบนช์มาร์ก CBAM (CBAM benchmark) ต่ำที่สุดในบรรดาเส้นทางผลิตเหล็กกล้าคาร์บอน คือ 0.072 ตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (tCO2e) ต่อตันสำหรับเหล็กแผ่นรีดร้อน (รหัส CN 7208)

ค่านี้เทียบกับ 1.370 ของเส้นทางเตาถลุงเหล็กและเตาผลิตเหล็กกล้าแบบเป่าออกซิเจน (BF-BOF) คิดเป็นอัตราส่วน 19 ต่อ 1

ค่าเบนช์มาร์กคือส่วนที่นำมาหักออก ไม่ใช่ต้นทุน ค่าเบนช์มาร์กที่ต่ำจึงไม่ได้หมายความว่าต้นทุนใบรับรองจะต่ำตาม ผลข้อนี้เห็นชัดที่สุดกับผู้ส่งออกไทย เพราะตารางของไทยเป็นหนึ่งในหกตารางประเทศที่ระบุเส้นทางเตาอาร์กไฟฟ้าที่ใช้เศษเหล็ก

ผลคือเหล็กแผ่นรีดร้อนจากไทย (รหัส CN 7208 10 00) ที่ใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง (default value) มีต้นทุน 168.08 ยูโรต่อตันสินค้าสำหรับการนำเข้าปี 2569 (ค.ศ. 2026) ส่วนสินค้าเดียวกันจากตุรกีมีต้นทุน 109.90 ยูโร แม้ค่ามาตรฐานอ้างอิงของไทย (1.92) จะต่ำกว่าของตุรกี (2.428)

ตัวเลขทั้งสองคำนวณที่ราคาทางการของไตรมาส 3 ปี 2569 คือ 82.32 ยูโรต่อ tCO2e ซึ่งประกาศเมื่อ 5 ตุลาคม 2569

กฎหมายหลักคือระเบียบ (EU) 2023/956 ของรัฐสภายุโรปและคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป ลงวันที่ 10 พฤษภาคม 2566 ว่าด้วยการจัดตั้งมาตรการปรับราคาคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดน (Regulation (EU) 2023/956)

มาตรการปรับราคาคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดน (Carbon Border Adjustment Mechanism: CBAM) เป็นระบบใบรับรองที่ผูกกับราคาของระบบซื้อขายสิทธิการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของสหภาพยุโรป (EU ETS) โดยผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปต้องซื้อและส่งมอบใบรับรอง CBAM (CBAM certificate) ตามการปล่อยก๊าซเรือนกระจกฝังตัว (embedded emissions) ในสินค้า

การปล่อยที่ต่ำของโรงงานที่ใช้เศษเหล็กจะช่วยลดต้นทุนของผู้นำเข้าได้ทางเดียว คือการแจ้งข้อมูลการปล่อยจริงที่ผ่านการทวนสอบ (verification) หน้านี้อธิบายค่าเบนช์มาร์ก เส้นทางที่ตารางของไทยระบุ วิธีคำนวณ ต้นทุนรายปี และสถานะของเศษเหล็ก


ค่าเบนช์มาร์ก CBAM ของเหล็กจากเศษเหล็กและเตาอาร์กไฟฟ้าคือเท่าไร

ค่าเบนช์มาร์กมาตรฐานของเหล็กกล้าคาร์บอนเส้นทางเศษเหล็ก-EAF คือ 0.072 tCO2e ต่อตันสำหรับเหล็กแผ่นรีดร้อน (รหัส CN 7208) และ 0.066 tCO2e ต่อตันสำหรับผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปและเหล็กเส้น

ทั้งสองค่าอยู่ใน Column B ข้อ 5.3 ของภาคผนวกของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620 (Implementing Regulation) ภายใต้เส้นทาง (E) “Carbon Steel based on Scrap/EAF” องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) (อบก.) เรียกค่าประเภทนี้ว่าค่ากลางความเข้มข้นการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Benchmark value)

ค่าเบนช์มาร์ก CBAM ครอบคลุมเฉพาะการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทางตรง (direct emissions) เนื่องจากเหล็กและเหล็กกล้าอยู่ในภาคผนวก II ของระเบียบ (EU) 2023/956 ซึ่งกำหนดให้นับเฉพาะการปล่อยทางตรง ไฟฟ้าที่เตาใช้จึงไม่ถูกนับ

ค่าที่ต่ำนี้สะท้อนลักษณะของเตาอาร์กไฟฟ้าที่ใช้เศษเหล็กเป็นวัตถุดิบหลัก เตาหลอมวัตถุดิบด้วยพลังงานไฟฟ้า แทบไม่มี CO2 จากกระบวนการ และไม่ต้องผ่านปฏิกิริยาเคมีของการถลุงสินแร่เหล็กซึ่งปล่อยคาร์บอนสูง

การปล่อยทางตรงที่เหลือเกือบทั้งหมดมาจากการสึกหรอของขั้วอิเล็กโทรด และเชื้อเพลิงเสริมที่ใช้ในเตาปรุงน้ำเหล็ก (ladle furnace)

ตารางด้านล่างเปรียบเทียบค่าเบนช์มาร์กสามเส้นทางของรหัส CN 7208 ส่วนที่หักได้ในปี 2569 และมูลค่าของส่วนที่หักที่ราคาทางการไตรมาส 3 ปี 2569 (82.32 ยูโรต่อ tCO2e)

เส้นทางการผลิต ค่าเบนช์มาร์ก Column B รหัส 7208 (tCO2e/t) ส่วนที่หักปี 2569 (ค่าเบนช์มาร์ก × 0.975) มูลค่าส่วนที่หักที่ EUR 82.32 อัตราส่วนเทียบเศษเหล็ก-EAF
BF-BOF (เตาถลุงเหล็ก) เส้นทาง (C) 1.370 1.33575 EUR 109.96/t 19.0 เท่า
DRI-EAF (เหล็กพรุนจากก๊าซ) เส้นทาง (D) 0.481 0.46898 EUR 38.61/t 6.7 เท่า
เศษเหล็ก-EAF (เศษเหล็กรีไซเคิล) เส้นทาง (E) 0.072 0.07020 EUR 5.78/t 1.0 เท่า (ฐาน)

ที่มา: ระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620 ภาคผนวก ข้อ 5.3 Column B ส่วนที่หักเท่ากับค่าเบนช์มาร์ก × ตัวประกอบ CBAM (CBAM factor) ปี 2569 ร้อยละ 97.5 × ตัวประกอบปรับแก้ข้ามภาคส่วนร้อยละ 100 แล้วนำไปหักจากการปล่อยฝังตัวที่แจ้ง

อัตราส่วน 19 ต่อ 1 ได้จากค่าเบนช์มาร์ก BF-BOF (1.370) หารด้วยค่าเบนช์มาร์กเศษเหล็ก-EAF (0.072) เท่ากับ 19.03 จึงเป็นอัตราส่วนของส่วนที่หัก ไม่ใช่อัตราส่วนของต้นทุนใบรับรอง

กลไกของใบรับรองและความเชื่อมโยงระหว่างการปล่อยฝังตัวกับหน้าที่ส่งมอบใบรับรองมีคำอธิบายอยู่ใน คู่มือมาตรการปรับราคาคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดนของสหภาพยุโรป


ทำไมเหล็กจากเศษเหล็กจึงมีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกฝังตัวต่ำ

เหล็กจากเศษเหล็กและเตาอาร์กไฟฟ้าปล่อยต่ำ เพราะขั้นตอนถลุงสินแร่เหล็กเป็นเหล็กโลหะซึ่งปล่อยคาร์บอนสูงได้เกิดขึ้นแล้วในรอบการผลิตก่อนหน้า

เตาถลุงเหล็กต้องใช้ถ่านโค้กเป็นตัวรีดิวซ์สินแร่ และการเผาถ่านโค้กคือแหล่ง CO2 หลักของเส้นทาง BF-BOF เมื่อป้อนเศษเหล็กเข้าเตาอาร์กไฟฟ้า ขั้นตอนนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก เพราะวัสดุรีไซเคิลเป็นเหล็กโลหะอยู่แล้ว

เตาอาร์กไฟฟ้าหลอมวัตถุดิบด้วยอาร์กไฟฟ้าสามเฟส

การปล่อยทางตรงมาจากแหล่งเล็ก ๆ สามแหล่ง ได้แก่ การสึกหรอของขั้วอิเล็กโทรดกราไฟต์ หัวเผาก๊าซธรรมชาติเสริมในช่วงต้นของการหลอม (เป็นอุปกรณ์เสริม และมีการเลิกใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ) และการให้ความร้อนในเตาปรุงน้ำเหล็ก

กฎหมาย CBAM ไม่ได้กำหนดค่าสัมประสิทธิ์การปล่อยของแหล่งเหล่านี้ไว้ ค่าอ้างอิงทางการคือค่าเบนช์มาร์กเศษเหล็ก-EAF ได้แก่ 0.066 tCO2e ต่อตันสำหรับผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูป และ 0.072 สำหรับเหล็กแผ่นรีดร้อน เว็บไซต์นี้ใช้สองค่านี้ทุกครั้งที่แสดงการปล่อยทางตรงของเส้นทางนี้

อะไรเป็นตัวกำหนดว่าเหล็กนำเข้าจะคิดตามเส้นทางเศษเหล็ก-EAF

เมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง ประเทศต้นทางเป็นตัวกำหนด ผู้นำเข้าและผู้ส่งออกเลือกเส้นทางเองไม่ได้

ภาคผนวกของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620 ข้อ 5.1 กำหนดให้ใช้เส้นทางการผลิต (production route) ที่ระบุในแถวของประเทศนั้นในภาคผนวก I ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 ตามที่แทนที่โดยระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2026/1740

มีเพียงหกตารางประเทศที่ระบุเส้นทางเศษเหล็ก-EAF ได้แก่ อาเซอร์ไบจาน เมียนมา มาซิโดเนียเหนือ ฟิลิปปินส์ ไทย และอุซเบกิสถาน เมื่อใช้ค่าจริง ผู้ประกอบกิจการโรงงาน (operator) ต้องรายงานเส้นทางของสถานประกอบการ (installation) ไว้ในรายงานการปล่อย และผู้ทวนสอบจะตรวจสอบเส้นทางนั้น

ตารางของไทยระบุเส้นทางของแถวเหล็กดังนี้: เส้นทาง E (เหล็กกล้าคาร์บอน เศษเหล็ก-EAF) 103 แถว เส้นทาง H (เหล็กกล้าเจือต่ำ เศษเหล็ก-EAF) 32 แถว และเส้นทางคู่ E/H 6 แถว โดยไม่มีแถวใดระบุเส้นทาง C (นับจากตารางประเทศไทยเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2569)

ประเด็นที่ยังไม่ยุติ: สำหรับแถวเหล็กกล้าเจือของไทยที่ระบุเส้นทาง H ยังไม่ชัดเจนว่าต้องใช้ค่าเบนช์มาร์ก (H) หรือค่า (J) ซึ่งสูงกว่า เนื่องจากข้อ 5.1 กำหนดให้ใช้ค่าสูงสุดเมื่อมีเหล็กเจือหลายเกรด หน้านี้จึงไม่แสดงตัวอย่างการคำนวณของแถวเส้นทาง H

การส่งต่อการปล่อยฝังตัวจากเหล็กกล้าดิบไปยังเหล็กแผ่นและเหล็กเส้น รวมทั้งกฎเรื่องสารตั้งต้น (precursor) ของเหล็กม้วนรีดร้อนและเหล็กรูปพรรณ มีคำอธิบายอยู่ใน คู่มือ CBAM ภาคเหล็ก


สินค้าเหล็กไทยประเภทใดบ้างที่ได้รับผลจากแถวเส้นทาง EAF

สินค้าเหล็กไทยที่สหภาพยุโรปนำเข้ามากที่สุดซึ่งใช้แถวเส้นทาง E เมื่อแจ้งด้วยค่ามาตรฐานอ้างอิง คือสกรูกับสลักเกลียว (7318) โครงสร้างเหล็ก (7308) เหล็กแผ่นรีดร้อน (7208) และลวดเหล็ก (7217)

ตารางด้านล่างแสดงมูลค่าและปริมาณที่สหภาพยุโรปนำเข้าจากไทยในปี 2568 (Eurostat Comext DS-045409, 2025 สกัดข้อมูลเมื่อ 12 ตุลาคม 2569) คู่กับค่ามาตรฐานอ้างอิงของรหัส CN ตัวอย่างและต้นทุนปี 2569 ที่ 82.32 ยูโร (คำนวณเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2569 ด้วย lib/cbam-law.js)

รหัส (4 หลัก) สินค้า นำเข้าจากไทย ปี 2568 รหัส CN ตัวอย่าง ค่ามาตรฐานอ้างอิงของไทย (tCO2e/t) เส้นทาง ต้นทุนต่อตันสินค้า ปี 2569
7318 สกรู สลักเกลียว น็อต EUR 119.3 ล้าน; 74,373 ตัน 7318 15 88 2.408 E EUR 212.75
7308 โครงสร้างเหล็กและส่วนของโครงสร้าง EUR 68.6 ล้าน; 5,509 ตัน 7308 90 98 4.29 E EUR 377.15
7208 เหล็กแผ่นรีดร้อน เหล็กกล้าไม่เจือ EUR 42.8 ล้าน; 80,093 ตัน 7208 10 00 1.92 E EUR 168.08
7217 ลวดเหล็กหรือเหล็กกล้าไม่เจือ EUR 33.8 ล้าน; 27,146 ตัน 7217 10 10 1.92 E EUR 168.56
7207 ผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูป EUR 0.62 ล้าน; 14 ตัน 7207 11 14 1.92 E EUR 168.56
7214 เหล็กเส้นอื่น (มีรอยบั้ง) EUR 11,164; 10 ตัน 7214 20 00 1.92 E EUR 168.56
7213 เหล็กเส้นรีดร้อนในม้วน EUR 5,436; 4 ตัน 7213 10 00 1.92 E EUR 168.56

ไทยเป็นแหล่งนำเข้าลวดเหล็ก (7217) อันดับ 4 ของสหภาพยุโรป โดยมีสัดส่วนร้อยละ 5.16 ของมูลค่าและร้อยละ 3.84 ของปริมาณ ส่วนเหล็กแผ่นรีดร้อน (7208) อยู่อันดับ 19 ด้วยสัดส่วนร้อยละ 0.65 ของมูลค่าและร้อยละ 0.70 ของปริมาณ (Eurostat Comext DS-045409, 2025)

เหล็กแผ่นรีดร้อนจากไทยเพิ่มจาก 0.1 ตันในปี 2567 เป็น 80,093 ตันในปี 2568 ไม่มีแหล่งข้อมูลที่ตรวจสอบแห่งใดอธิบายสาเหตุ หน้านี้จึงไม่ระบุสาเหตุ ส่วนเหล็กเส้น (7213 และ 7214) และเหล็กกึ่งสำเร็จรูป (7207) จากไทยมีปริมาณน้อยมาก

พิกัด HS 6 หลักแรกตรงกัน แต่รหัส CN 8 หลักของสหภาพยุโรปไม่ใช่พิกัดศุลกากรไทย ผู้ส่งออกควรยืนยันรหัส CN กับผู้นำเข้า ดูรายการรหัสได้ที่ รหัส CN ของเหล็กภายใต้ CBAM


วิธีคำนวณต้นทุนใบรับรอง CBAM ของเหล็กจากเตาอาร์กไฟฟ้า

การคำนวณต้นทุนใบรับรอง CBAM ของเหล็กจากเตาอาร์กไฟฟ้ามีสี่ขั้นตอน ตามมาตรา 7 และมาตรา 31 ของระเบียบ (EU) 2023/956 ซึ่งแก้ไขโดยระเบียบ (EU) 2025/2083 (Omnibus) ร่วมกับภาคผนวกของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620

สี่ขั้นตอนด้านล่างใช้ตัวอย่างเหล็กแผ่นรีดร้อน 10,000 ตัน (รหัส CN 7208 10 00) จากไทย ที่นำเข้าในไตรมาส 3 ปี 2569 และแจ้งด้วยค่ามาตรฐานอ้างอิง

  1. หาค่าการปล่อยฝังตัว ใช้ค่าการปล่อยจริงที่ผ่านการทวนสอบของสถานประกอบการหากผู้ผลิตส่งรายงานให้ หากไม่มี ให้ใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงในภาคผนวก I ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 ตามที่แทนที่โดยระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2026/1740 ค่าของไทยสำหรับรหัส 7208 คือ 1.92 tCO2e/t เส้นทาง (E) เมื่อบวกส่วนปรับเพิ่ม (mark-up) ร้อยละ 10 ของปี 2569 (ร้อยละ 20 ในปี 2570 และร้อยละ 30 ตั้งแต่ปี 2571) จะได้ 2.112 tCO2e/t
  2. หักการปรับลดตามการจัดสรรสิทธิแบบให้เปล่า (free allocation adjustment) การปรับลดเท่ากับตัวประกอบ CBAM × ตัวประกอบปรับแก้ข้ามภาคส่วน × ค่าเบนช์มาร์กของเส้นทางในแถวภาคผนวก I คือ 0.975 × 1.00 × 0.072 = 0.0702 tCO2e/t เหลือ 2.112 ลบ 0.0702 = 2.0418 ใบรับรองต่อตันสินค้า
  3. คูณด้วยปริมาณที่นำเข้า สำหรับการนำเข้า 10,000 ตัน จะได้ 10,000 × 2.0418 = 20,418 ใบรับรอง
  4. คูณด้วยราคาใบรับรอง CBAM ราคาสำหรับสินค้าที่นำเข้าในปี 2569 เป็นราคาเฉลี่ยรายไตรมาสของการประมูล EU ETS (มาตรา 21(1a)) เมื่อใช้ราคาไตรมาส 3 ปี 2569 ที่ 82.32 ยูโร ภาระจะเท่ากับ 20,418 × 82.32 = 1,680,809.76 ยูโร หรือ 168.08 ยูโรต่อตันสินค้า

หน้าภาษาอังกฤษใช้ตัวอย่างเหล็กเส้น (รหัส CN 7213) 10,000 ตันจากโรงงาน EAF ในตุรกี ตารางของตุรกีระบุเส้นทาง (C) และไม่มีแถวเศษเหล็ก-EAF จึงคำนวณได้ดังนี้ ค่ามาตรฐานอ้างอิง 2.310 × 1.10 = 2.541 หักด้วย 0.975 × 1.00 × 1.364 = 1.3299 ได้ 1.2111 ใบรับรองต่อตัน

เหล็กเส้นจากตุรกี 10,000 ตันจึงต้องใช้ 12,111 ใบรับรอง คิดเป็น 996,977.52 ยูโร หรือ 99.70 ยูโรต่อตันสินค้า หากใช้ค่าชุดเดิม ต้นทุนสำหรับการนำเข้าปี 2573 จะเป็น 189.38 ยูโรต่อตันสินค้า (ส่วนปรับเพิ่มร้อยละ 30 และตัวประกอบ CBAM ร้อยละ 51.5)

ส่วนเหล็กแผ่นรีดร้อนจากไทยจะมีต้นทุน 202.42 ยูโรต่อตันสินค้าในปี 2573 ตัวเลขตั้งแต่ปี 2570 คำนวณด้วยค่าเบนช์มาร์กปัจจุบัน ซึ่งอาจมีการปรับสำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ปี 2570

ผลลัพธ์ทั้งสองไม่ได้สะท้อนการปล่อยจริงของโรงงาน โรงงาน EAF ที่ส่งค่าจริงที่ผ่านการทวนสอบจะใช้ตัวเลขของตนแทน 2.112 หรือ 2.541 และส่วนที่หักจะใช้ค่าเบนช์มาร์กกระบวนการ Column A แทน Column B

ค่า Column A คือ 0.044 สำหรับรหัส 7208 10 00 และ 0.038 สำหรับรหัส 7213 บวกด้วยสิทธิแบบให้เปล่าที่ฝังอยู่ในเหล็กกล้าดิบซึ่งเป็นสารตั้งต้น โดย Column A ของเส้นทางเศษเหล็ก-EAF กำหนดไว้ที่ 0.065 (รหัส CN 7207 11 14)

เงินที่ประหยัดได้เท่ากับส่วนต่างของการปล่อยคูณราคาใบรับรอง แล้วปรับด้วยส่วนที่หักซึ่งเล็กลงนี้

ผู้ส่งออกคำนวณต้นทุนตามสินค้าและปริมาณของตนได้ที่ เครื่องคำนวณ CBAM ผลลัพธ์เป็นค่าประมาณจากค่ามาตรฐานอ้างอิงและค่าเบนช์มาร์กทางการ (ระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 และ 2025/2620) ตัวเลขที่มีผลผูกพันคือตัวเลขในแบบแสดงรายการ CBAM ประจำปี (CBAM declaration) ของผู้นำเข้า

สมการตามระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2547 ที่ใช้กับสินค้าเหล็กมีคำอธิบายอยู่ใน การคำนวณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกฝังตัว


ต้นทุน CBAM ของเหล็กจากเตาอาร์กไฟฟ้าเปลี่ยนไปอย่างไรตั้งแต่ปี 2569 ถึง 2577

เมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง สิ่งที่ต้องเปรียบเทียบคือตารางประเทศ ไม่ใช่ชนิดของเตา เหล็กเส้นไทยตามเส้นทาง E มีต้นทุนสูงกว่าเหล็กเส้นตุรกีตามเส้นทาง C อย่างน้อยจนถึงปี 2573 แม้ค่ามาตรฐานอ้างอิงของไทยจะต่ำกว่า

ตารางด้านล่างเปรียบเทียบเหล็กเส้นรหัส CN 7213 จากสามประเทศ ที่ราคาใบรับรองคงที่ 82.32 ยูโรต่อ tCO2e ตุรกีใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงและค่าเบนช์มาร์กของเส้นทางเตาถลุงเหล็ก ส่วนมาซิโดเนียเหนือและไทยอยู่ในหกประเทศที่ตารางระบุเส้นทางเศษเหล็ก-EAF

ปี ตัวประกอบ CBAM ส่วนปรับเพิ่ม ตุรกี: ค่ามาตรฐาน 2.310 เส้นทาง (C) ค่าเบนช์มาร์ก 1.364 (EUR/t) มาซิโดเนียเหนือ: ค่ามาตรฐาน 1.530 เส้นทาง (E) ค่าเบนช์มาร์ก 0.066 (EUR/t) ไทย: ค่ามาตรฐาน 1.92 เส้นทาง (E) ค่าเบนช์มาร์ก 0.066 (EUR/t) ไทยลบตุรกี (EUR/t)
2569 (2026) 97.5% 10% 99.70 133.25 168.56 68.86
2570 (2027) 95% 20% 121.52 145.98 184.50 62.98
2571 (2028) 90% 30% 146.15 158.84 200.58 54.43
2572 (2029) 77.5% 30% 160.19 159.52 201.26 41.07
2573 (2030) 51.5% 30% 189.38 160.94 202.67 13.29
ตั้งแต่ 2577 (2034) ไม่ใช้แล้ว 30% 247.21 163.73 205.47 -41.74

คำนวณด้วยค่ามาตรฐานอ้างอิงในภาคผนวก I ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2621 ตามที่แทนที่โดยระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2026/1740 และค่าเบนช์มาร์ก Column B ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620 ต้นทุนสุทธิ = (ค่ามาตรฐาน × (1 + ส่วนปรับเพิ่ม) ลบ ตัวประกอบ CBAM × ค่าเบนช์มาร์ก) × 82.32 ยูโร ยังไม่มีการกำหนดตัวประกอบปรับแก้ข้ามภาคส่วนสำหรับปี 2574 ถึง 2576 ค่าเบนช์มาร์กและค่ามาตรฐานอ้างอิงอาจปรับสำหรับปีต่อ ๆ ไป (อารัมภบท ข้อ 10 ของระเบียบการบังคับใช้ (EU) 2025/2620 คาดว่าจะปรับค่าเบนช์มาร์กสำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ปี 2570) แถวตั้งแต่ปี 2570 จึงเป็นค่าประมาณ

มาซิโดเนียเหนือแพงกว่าตุรกี 33.55 ยูโรต่อตันในปี 2569 แม้ค่ามาตรฐานอ้างอิงจะต่ำกว่าของตุรกีราวหนึ่งในสาม เพราะเส้นทาง (E) หักได้เพียง 0.064 tCO2e ต่อตัน เทียบกับ 1.330 ของเส้นทาง (C) ลำดับจะกลับกันในปี 2572 (ต่างกัน 0.67 ยูโร) เมื่อส่วนที่หักของตุรกีลดลง

ไทยแพงกว่าตุรกี 68.86 ยูโรต่อตันในปี 2569 และยังแพงกว่าอยู่ 13.29 ยูโรในปี 2573 ปีที่ลำดับกลับกันยังคำนวณไม่ได้ เพราะยังไม่มีการกำหนดตัวประกอบปรับแก้ข้ามภาคส่วนสำหรับปี 2574 ถึง 2576

ตั้งแต่ปี 2577 ไม่มีส่วนที่หักเหลืออยู่ ต้นทุนจึงขึ้นอยู่กับค่ามาตรฐานอ้างอิงเพียงอย่างเดียว และไทยจะถูกกว่าตุรกี 41.74 ยูโรต่อตัน

สำหรับแถวเส้นทาง E ของไทย แรงกดดันด้านต้นทุนมาจากส่วนปรับเพิ่มเป็นหลัก ไม่ใช่จากการลดตัวประกอบ CBAM ต้นทุนเพิ่มจาก 168.56 ยูโรในปี 2569 เป็น 200.58 ยูโรในปี 2571 หลังจากนั้นจึงเพิ่มขึ้นอีกเพียงเล็กน้อย ถึง 205.47 ยูโรในปี 2577

ข้อสรุปสำหรับโรงงาน EAF เหมือนกันทุกประเทศ ข้อได้เปรียบที่แท้จริงของโรงงาน คือการปล่อยทางตรงที่ต่ำกว่าค่ามาตรฐานอ้างอิงใด ๆ อย่างมาก จะสะท้อนในต้นทุนก็ต่อเมื่อโรงงานส่งค่าจริงที่ผ่านการทวนสอบเท่านั้น


จดหมายข่าว CBAM (ภาษาอังกฤษ)

จดหมายข่าวภาษาอังกฤษ ส่งการแจ้งเตือนราคาใบรับรอง CBAM และการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบที่สำคัญ พร้อมข่าวสารเกี่ยวกับ CBAM ทุกสัปดาห์ ไม่มีสแปม ยกเลิกได้ทุกเมื่อ

เราเก็บเฉพาะอีเมลของท่านเพื่อส่งการแจ้งเตือนนี้ นโยบายความเป็นส่วนตัว (ภาษาอังกฤษ)

เศษเหล็กกับ CBAM: วัตถุดิบที่มีการปล่อยฝังตัวเป็นศูนย์

ภาคผนวก I ของระเบียบ (EU) 2023/956 ยกเว้นเศษเหล็กและของเสียจากเหล็ก (หัวข้อ 7204) ออกจากรายการตอนที่ 72 เศษเหล็กจึงไม่ใช่ทั้งสินค้า CBAM และสารตั้งต้น และนับเป็นวัตถุดิบที่มีการปล่อยฝังตัวเป็นศูนย์เมื่อป้อนเข้าเตา EAF

อารัมภบท ข้อ 19 ของข้อเสนอของคณะกรรมาธิการยุโรป COM(2025)989 (ยังไม่เป็นกฎหมาย) อธิบายสถานะปัจจุบันไว้ตรงกัน ว่าภายใต้ระเบียบ (EU) 2023/956 เศษเหล็กก่อนการบริโภค (pre-consumer scrap) ได้รับการกำหนดให้มีการปล่อยเป็นศูนย์ (“assigned zero-emissions”)

ผลในทางปฏิบัติตรงไปตรงมา ผู้ประกอบกิจการโรงงาน EAF ที่เพิ่มสัดส่วนเศษเหล็กในวัตถุดิบจากร้อยละ 80 เป็นร้อยละ 95 จะลดการปล่อยทางตรงที่ปันส่วนให้เหล็กที่ผลิต เพราะแหล่งปล่อยเล็ก ๆ ที่เหลือ (ขั้วอิเล็กโทรดและเชื้อเพลิงเสริม) กระจายบนผลผลิตเท่าเดิม

การใช้เศษเหล็กเพิ่มขึ้นไม่ได้เพิ่มการปล่อยจากกระบวนการ การลดลงนี้เกิดขึ้นต่อเนื่องตลอดช่วงสัดส่วนวัตถุดิบ และจะมีผลต่อต้นทุนก็ต่อเมื่อแจ้งด้วยค่าจริงที่ผ่านการทวนสอบ

ข้อเสนอ COM(2025)989 เรื่องการขยายขอบเขตไปยังสินค้าปลายน้ำ (downstream extension) หากได้รับการรับรอง จะให้เศษเหล็กและเศษอะลูมิเนียมก่อนการบริโภคเป็นสารตั้งต้นของ CBAM ตั้งแต่ 1 มกราคม 2571 และจะนับการปล่อยของเศษเหล่านี้ในสินค้าที่ผลิตจากเศษดังกล่าว

รัฐสภายุโรปลงมติรับรองจุดยืนในการเจรจาเมื่อ 15 กันยายน 2569 (เห็นชอบ 464 เสียง ไม่เห็นชอบ 50 เสียง งดออกเสียง 159 เสียง)

การเจรจาไตรภาคีครั้งแรกเมื่อ 20 ตุลาคม 2569 ยังไม่ได้ข้อตกลงโดยรวม (ตามรายงานข่าว) และเศษโลหะเป็นหนึ่งในสี่ประเด็นที่ส่งต่อให้คณะทำงานด้านเทคนิค

มีรายงานว่าการเจรจาไตรภาคีครั้งที่สองจะมีขึ้นในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2569 เรื่องนี้จึงยังเป็นเพียงข้อเสนอ

จนกว่าการแก้ไขจะได้รับการรับรองและมีผลใช้บังคับ เศษเหล็กที่ใช้เป็นวัตถุดิบยังไม่มีการปล่อยฝังตัว ดูประเด็นที่เกี่ยวข้องได้ที่ ช่องโหว่ของเศษเหล็กภายใต้ CBAM


คำถามที่พบบ่อย: เหล็กจากเตาอาร์กไฟฟ้ากับ CBAM

เหล็ก EAF มีต้นทุน CBAM ต่ำกว่าเหล็ก BF-BOF เสมอหรือไม่

ไม่เสมอไป เมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง ชนิดของเตาไม่ได้เป็นตัวแปรในการคำนวณ เพราะค่ามาตรฐานอ้างอิงและเส้นทางมาจากแถวของประเทศในภาคผนวก I

เหล็กเส้นจากตุรกี (รหัส CN 7213) มีต้นทุน 99.70 ยูโรต่อตันสำหรับการนำเข้าปี 2569 ที่ 82.32 ยูโร ไม่ว่าโรงงานจะใช้เตาอาร์กไฟฟ้าหรือเตาถลุงเหล็ก

เหล็กเส้นจากไทยซึ่งตารางระบุเส้นทาง EAF มีต้นทุน 168.56 ยูโรต่อตันในปีเดียวกัน เหล็ก EAF ถูกกว่าเมื่อโรงงานแจ้งค่าจริงที่ผ่านการทวนสอบ เพราะการปล่อยทางตรงเป็นเพียงส่วนน้อยเมื่อเทียบกับเตาถลุงเหล็ก และทุกตัน CO2e ที่เกินส่วนที่หักต้องใช้ใบรับรองเต็มราคา

อัตราส่วน 19 ต่อ 1 เป็นการเปรียบเทียบค่าเบนช์มาร์กซึ่งเป็นส่วนที่หัก จึงไม่ได้บอกต้นทุนเปรียบเทียบ

ประเทศต้นทางของเศษเหล็กมีผลต่อค่าเบนช์มาร์ก EAF หรือไม่

ประเทศต้นทางของเศษเหล็กไม่มีผลต่อค่าเบนช์มาร์ก CBAM ของเหล็ก EAF สำเร็จรูป เมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง ค่าเบนช์มาร์กเป็นไปตามประเทศต้นทางของเหล็กและเส้นทางในแถวภาคผนวก I ของประเทศนั้น

เมื่อใช้ค่าจริง ค่าเบนช์มาร์กเป็นไปตามเส้นทางการผลิตของสถานประกอบการที่ผลิตเหล็ก แหล่งที่มาของเศษเหล็กไม่เกี่ยวข้อง และเศษเหล็ก (หัวข้อ 7204) เองไม่ใช่สินค้า CBAM

ผู้นำเข้าใช้ค่าเบนช์มาร์กเศษเหล็ก-EAF กับเหล็ก DRI-EAF ได้หรือไม่

ผู้นำเข้าในสหภาพยุโรปไม่ได้เป็นผู้เลือกค่าเบนช์มาร์ก เมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง เส้นทางคือเส้นทางที่ระบุในแถวภาคผนวก I ของประเทศ และไม่มีตารางประเทศใดระบุเส้นทาง DRI-EAF (D) ค่า 0.481 ของรหัส 7208 จึงไม่ได้ใช้ในกรณีนี้

เมื่อใช้ค่าจริง ผู้ประกอบกิจการโรงงานรายงานเส้นทางของสถานประกอบการ ผู้ทวนสอบตรวจสอบ และใช้ค่า Column A ของเส้นทางนั้น แบบแสดงรายการที่ใช้เส้นทางผิดจะแจ้งจำนวนใบรับรองต่ำกว่าที่ต้องส่งมอบ

ข้อผิดพลาดนี้แก้ไขได้ในการทบทวนแบบแสดงรายการตามมาตรา 19 ของระเบียบ (EU) 2023/956 และใบรับรองที่ไม่ได้ส่งมอบมีบทลงโทษ (penalty) ตามมาตรา 26(1) คือค่าปรับการปล่อยส่วนเกินของ EU ETS 100 ยูโรต่อ tCO2e ก่อนการปรับตามดัชนีเงินเฟ้อ

เหล็ก EAF จากไทย ตุรกี และอินเดียใช้ค่าเบนช์มาร์กเดียวกันหรือไม่

ไม่เหมือนกันทั้งหมด ตารางของตุรกีและอินเดียระบุเส้นทาง (C) เหล็กแท่งและเหล็กเส้นจากสองประเทศนี้จึงหักด้วยค่าเบนช์มาร์ก BF-BOF 1.364 tCO2e ต่อตัน ส่วนตารางของไทยระบุเส้นทาง (E) จึงหักด้วย 0.066

ค่ามาตรฐานอ้างอิงของเหล็กแท่ง (รหัส CN 7207 11 14) คือ 2.310 สำหรับตุรกี 4.270 สำหรับอินเดีย และ 1.92 สำหรับไทย ได้ต้นทุน 99.70 ยูโร 277.18 ยูโร และ 168.56 ยูโรต่อตันสินค้าสำหรับการนำเข้าปี 2569 ที่ 82.32 ยูโร

เมื่อใช้ค่าจริง โรงงาน EAF ในทุกประเทศใช้การปล่อยของตนที่ผ่านการทวนสอบ และค่าเบนช์มาร์ก Column A ของเส้นทางเศษเหล็ก-EAF ผู้ผลิต EAF ของตุรกีมีแรงจูงใจสูงที่จะส่งข้อมูลที่ผ่านการทวนสอบ เพราะค่ามาตรฐานอ้างอิงของตุรกีอยู่บนเส้นทางเตาถลุงเหล็ก

เหล็ก EAF ต้องเข้า CBAM หรือไม่หากนำเข้าน้อยกว่า 50 ตันต่อปี

ผู้นำเข้าที่นำเข้าสินค้า CBAM รวมทุกรหัส CN ไม่เกิน 50 ตัน (น้ำหนักสุทธิ) ต่อปีปฏิทินได้รับยกเว้น (มาตรา 2a และภาคผนวก VII ข้อ 1 ของระเบียบ (EU) 2023/956 ซึ่งเพิ่มโดยระเบียบ (EU) 2025/2083) แต่ต้องแสดงการยกเว้นในใบขนสินค้าขาเข้า (มาตรา 2a(1))

เกณฑ์ยกเว้นตามน้ำหนัก 50 ตัน (de minimis) ใช้กับมวลรวมของสินค้า CBAM ทุกภาคส่วน ไม่ใช่รายรหัส CN ผู้นำเข้าที่นำเข้าเหล็กเส้น EAF (รหัส CN 7213) 30 ตัน และเหล็กแผ่น BF-BOF (รหัส CN 7208) 25 ตันในปีเดียวกันจึงเกินเกณฑ์ และมีหน้าที่ตาม CBAM เต็มรูปแบบสำหรับสินค้าทั้งหมด

ผู้ซื้อในสหภาพยุโรปควรเลือกเหล็ก EAF เพื่อลดต้นทุน CBAM หรือไม่

การซื้อจากผู้ผลิต EAF ที่ใช้เศษเหล็กจะลดต้นทุนใบรับรอง CBAM ได้ก็ต่อเมื่อผู้ผลิตส่งค่าการปล่อยจริงที่ผ่านการทวนสอบ

เมื่อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง ผู้นำเข้าจ่ายตามค่ามาตรฐานอ้างอิงของประเทศบวกส่วนปรับเพิ่ม ไม่ว่าโรงงานจะใช้เตาแบบใด เช่น 99.70 ยูโรต่อตันสำหรับเหล็กเส้นจากตุรกีในปี 2569

ภาระ CBAM เป็นเพียงปัจจัยหนึ่ง ควบคู่กับราคา ข้อกำหนดสินค้า ระยะเวลาส่งมอบ และความน่าเชื่อถือของผู้ขาย

แต่ปัจจัยนี้มีน้ำหนักมากขึ้นทุกปี หากใช้ค่าชุดเดิม ต้นทุนของเหล็กเส้นจากตุรกีจะสูงถึง 189.38 ยูโรต่อตันสำหรับการนำเข้าปี 2573 (ค่าเบนช์มาร์กอาจปรับสำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ปี 2570)

สำหรับผู้นำเข้าปริมาณมากที่มีสัญญาหลายปี ข้อสัญญาที่กำหนดให้ส่งรายงานการปล่อยที่ผ่านการทวนสอบจึงเป็นเงื่อนไขทางการเงินที่สำคัญ

ผู้ส่งออกไทยที่จัดทำรายงานนี้ได้จึงแข่งขันได้ดีกว่าผู้ส่งออกที่ปล่อยให้ผู้ซื้อใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง ซึ่งมีต้นทุน 168.08 ยูโรต่อตันสำหรับเหล็กแผ่นรีดร้อน

เหล็ก EAF เทียบกับเหล็ก BF-BOF จากผู้ผลิตที่ปล่อยสูงอย่างไร

ความแตกต่างจะเห็นชัดที่สุดเมื่อเทียบโรงงาน EAF ที่แจ้งค่าจริงกับผู้ผลิตเตาถลุงเหล็กที่ใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิง ตัวอย่างเช่น ค่ามาตรฐานอ้างอิงของเหล็กแท่งแบนจากจีน (รหัส CN 7207 12 10) คือ 3.169 tCO2e/t

เมื่อรวมส่วนปรับเพิ่มปี 2569 และหักค่าเบนช์มาร์กเส้นทาง (C) 1.364 ผู้นำเข้าจ่าย 177.48 ยูโรต่อตันที่ 82.32 ยูโร และ 281.31 ยูโรต่อตันสำหรับการนำเข้าปี 2573 ที่ราคาเดียวกัน (ค่าเบนช์มาร์กอาจปรับสำหรับสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ปี 2570)

การปล่อยทางตรงที่ผ่านการทวนสอบของโรงงาน EAF เป็นเพียงส่วนน้อยของค่านั้น และภาระคำนวณจากการปล่อยนั้นหักด้วยส่วนที่หักตาม Column A

ส่วนโรงงาน EAF ที่ใช้ค่ามาตรฐานอ้างอิงจะไม่ได้ประโยชน์นี้ เช่น เหล็กแท่งจากไทยในปี 2569 มีต้นทุน 168.56 ยูโรต่อตัน ใกล้เคียงกับเหล็กแท่งแบนจากจีน

ดูคำอธิบายเส้นทางเตาถลุงเหล็กฉบับเต็มได้ที่ เหล็ก BF-BOF กับ CBAM

ราคาคาร์บอนของไทยช่วยลดต้นทุน CBAM ของเหล็ก EAF ได้หรือไม่

ยังไม่ได้ ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 ยังไม่มีการรับรองราคาคาร์บอนของประเทศใดภายใต้มาตรา 9 รวมถึงไทย และระเบียบการบังคับใช้ตามมาตรา 9 ยังไม่ได้รับการรับรอง

การหักลดราคาคาร์บอนที่จ่ายในประเทศที่สาม (มาตรา 9) ใช้ได้เฉพาะราคาคาร์บอนที่จ่ายจริงหลังหักการคืนเงินหรือการชดเชยใด ๆ (มาตรา 9(1))

ราคาคาร์บอน (carbon price) เพียงอย่างเดียวที่มีผลบังคับใช้ในไทยคือกลไกราคาคาร์บอนในภาษีสรรพสามิตน้ำมัน 200 บาทต่อ tCO2e (มีผลตั้งแต่ 23 เมษายน 2568) ซึ่งไม่ครอบคลุมก๊าซธรรมชาติและถ่านหิน และไม่ได้ทำให้อัตราภาษีรวมเปลี่ยนแปลง

สำหรับโรงงาน EAF กลไกนี้แทบไม่มีผล แม้จะได้รับการรับรองในอนาคต เพราะพลังงานหลักของเตาคือไฟฟ้า ซึ่ง CBAM ไม่นับสำหรับเหล็ก (ภาคผนวก II) และหัวเผาเสริมใช้ก๊าซธรรมชาติซึ่งอยู่นอกกลไกนี้

กลไกนี้จะเกี่ยวข้องเฉพาะดีเซล น้ำมันเตา หรือ LPG ที่เผาในสถานประกอบการ รายละเอียดอยู่ที่ การหักลดราคาคาร์บอนตามมาตรา 9

ร่างพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. .... ซึ่งรวมระบบการจัดสรรสิทธิการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (ETS) และภาษีคาร์บอนของไทย ยังไม่มีผลเป็นกฎหมาย ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569

โรงงานเหล็ก EAF ในไทยหาคู่มือคำนวณการปล่อยได้ที่ไหน

องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) (อบก.) เผยแพร่ “คู่มือแนวทางการรายงาน CBAM” สำหรับสี่อุตสาหกรรม รวมทั้งเหล็กและเหล็กกล้า (ปรับปรุง 26 ธันวาคม 2568) และแพลตฟอร์มคำนวณค่าคาร์บอนแฝงและคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์ (CBAM and CFP Platform) โดยไม่มีค่าใช้จ่าย

หน้าคู่มือ (ตรวจเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2569) ไม่ได้แยกแนวทางสำหรับเตาอาร์กไฟฟ้าหรือเศษเหล็ก โรงงาน EAF จึงใช้คู่มือเหล็กและเหล็กกล้าฉบับรวม

กรมการค้าต่างประเทศ (คต.) แจ้งเตือนผู้ส่งออกเรื่องค่ามาตรฐานอ้างอิง ส่วนปรับเพิ่ม และการทวนสอบ (28 เมษายน 2569) แต่ไม่ได้กล่าวถึงเส้นทางการผลิต

คำอธิบายของ คต. ที่ว่าค่ามาตรฐานอ้างอิงมาจากโรงงานที่ปล่อยสูงสุดไม่ตรงกับกฎหมาย ตามกฎหมาย ค่ามาตรฐานอ้างอิงกำหนดตามความเข้มข้นการปล่อยเฉลี่ยของแต่ละประเทศผู้ส่งออกและบวกส่วนปรับเพิ่ม (ภาคผนวก IV ข้อ 4.1 ของระเบียบ (EU) 2023/956)

ข้อมูลที่ต้องส่งให้ผู้ซื้ออยู่ที่ ข้อมูลที่ผู้ส่งออกต้องเตรียม ภาพรวมของประเทศไทยดูได้ที่ CBAM กับประเทศไทย และท่านสามารถขอให้เราแนะนำผู้ให้บริการคำนวณหรือทวนสอบได้โดยไม่มีค่าใช้จ่ายที่ ศูนย์ช่วยเหลือ CBAM


แหล่งข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเหล็กภายใต้ CBAM

หน้าที่ของผู้นำเข้าเหล็กในสหภาพยุโรปจากทุกเส้นทางการผลิตไม่ได้มีเพียงต้นทุนใบรับรอง แต่ยังรวมถึงการขอสถานะผู้ยื่นแบบแสดงรายการ CBAM ที่ได้รับอนุญาต (authorised CBAM declarant) การรายงานการปล่อยฝังตัว การว่าจ้างผู้ทวนสอบ และการยื่นแบบแสดงรายการ

หน้าอ้างอิงหลักห้าหน้าสำหรับผู้ส่งออกและผู้นำเข้าเหล็กมีดังนี้

  • ค่ามาตรฐานอ้างอิง CBAM อธิบายว่าค่ามาตรฐานอ้างอิงใช้เมื่อใดและอย่างไร ตารางส่วนปรับเพิ่มร้อยละ 10 ถึง 30 ตามปี และเหตุผลทางการเงินของการขอข้อมูลการปล่อยจริงที่ผ่านการทวนสอบจากผู้ส่งออก
  • เหล็ก BF-BOF กับ CBAM อธิบายค่าเบนช์มาร์กเส้นทางเตาถลุงเหล็ก ค่ามาตรฐานอ้างอิงของจีนและอินเดีย และแนวโน้มต้นทุนถึงปี 2577
  • คู่มือการคำนวณ CBAM ของเหล็ก ให้ตัวอย่างการคำนวณสำหรับกลุ่มรหัส CN ของเหล็กแต่ละกลุ่ม พร้อมการไหลของการปล่อยฝังตัวจากเหล็กกล้าดิบถึงผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
  • CBAM กับผู้ส่งออกเหล็กไทย อธิบายต้นทุนรายสินค้าของไทย ข้อมูลที่ต้องส่ง และแนวทางรับมือ
  • คู่มือ CBAM เหล็กสำหรับผู้นำเข้า (ภาษาอังกฤษ) อธิบายการขออนุญาต กำหนดยื่นแบบแสดงรายการ CBAM ประจำปีครั้งแรก 30 กันยายน 2570 (ค.ศ. 2027) (มาตรา 6(1)) ข้อกำหนดผู้ทวนสอบ และการถือครองใบรับรองรายไตรมาส (quarterly holding) ตั้งแต่ปี 2570 อย่างน้อยร้อยละ 50 ของการปล่อยฝังตัวในสินค้าที่นำเข้าตั้งแต่ต้นปี (มาตรา 22(2))

แหล่งข้อมูล: ระเบียบ (EU) 2023/956 · ระเบียบ (EU) 2025/2083 (Omnibus) · ระเบียบการบังคับใช้ 2025/2621 · ข้อมูล EU ETS ผ่าน EEX ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย